Θα αρχίσει η σεζόν στο NBA και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο θα βάλει πλώρη για νέες συγκινήσεις. Όμως κάπου ανάμεσα στις ελληνικές λέξεις που θα συλλαβίζουν τα παιδιά του και τα μανιασμένα νταμπλ νταμπλ, θα διακρίνει τους άσπρους τοίχους και τις μπλε πόρτες. Και με όλον τον ανταγωνισμό που θα διαθέτει, θα αντικρίζει το μέλλον του. Εκείνο, δηλαδή, στην Ελλάδα. Που, όπως είπε σε τηλεοπτική συνέντευξη, δεν είναι και πολύ μακρινό.
Η συμφωνία του Άλεξ Αντετοκούνμπο με τους Μιλγουόκι Μπακς αναδείχνει την αξία που έχει ο Γιάννης. Στο Μιλγουόκι είναι περίπου σαν δήμαρχος. Δεν είναι μόνο ζήτημα των Μπακς η παραμονή του, είναι της πόλης. Η άνθιση του τουρισμού και όλα τα καλούδια που φέρνει η παρουσία του δεν είναι απρόσδεκτα.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Γιάννης Αντετοκούνμπο: Ο οργανισμός κάνει τα πάντα
Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο μιλάει με τους Νικς και η ομάδα του κλείνει τον Άλεξ. Φυσικά, κομίζουν γλαύκες στην Αθήνα οι Αμερικανοί δημοσιογράφοι, όταν λένε ότι στο Μιλγουόκι κάνουν τα πάντα για να τον κάνουν να νιώσει άνετα. Όντως. Με Θανάση και Άλεξ, εξάλλου, θα γίνουν η πρώτη ομάδα στην Ιστορία με τρία αδέλφια. Αυτό που απομένει είναι να τους βάλει ο Ντοκ Ρίβερς να παίξουν μαζί. Ολόκληρος ο οργανισμός κλίνει το γόνυ -κι έτσι γονυπετής παρακαλεί τον Γιάννη για την παραμονή του.
Ωστόσο, η μοίρα του Γιάννη Αντετοκούνμπο είναι μακριά από εκεί. Τον σαγηνεύει το οξύμωρο ενός λαού που θέλει να τον αγαπήσει, τον αγαπάει, αλλά δεν μπορεί να αποφύγει τα τετριμμένα. Τον ακούει κάποιος να λέει πως θέλει να επιστρέψει στην Ελλάδα για να παίξει. Δηλαδή, να τελειώσει την καριέρα του και να μετακομίσει εδώ οριστικά.
Να γυρίσει σπίτι
Να προσφέρει, επίσης, στην κοινότητα. Μέσω, κιόλας, της ακαδημίας του, στο σπίτι του, μακριά από το NBA. Να κάνει ό,τι ο Τιμ Ντάνκαν, που ο Γιάννης ρωτούσε πού είναι. Περιτριγυρισμένος, επιπλέον, από ανθρώπους που θα του φτιάχνουν τη μέρα. Που θα του αναδίδουν τη θαλπωρή που νιώθει όταν είναι σε αυτόν τον τόπο, ανεξαρτήτως της συμπεριφοράς που έλαβε.
Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο θα γυρίσει τον επόμενο χρόνο, για να κάνει τις διακοπές του. Η δυνατότητά του να απομυζήσει τις μεγαλύτερες ανέσεις από το μεγάλο ελληνικό καλοκαίρι, είναι αυτοδίκαιη. Δεν βρήκε, εξάλλου, κάτι έτοιμο. Πολλοί υπήρξαν που βοήθησαν, ουδείς όμως του χάρισε τη δουλειά που έβαλε. Η Ελλάδα, στο μυαλό του, τον περιμένει. Κι όταν το ποτάμι κυλήσει, η ίδια η πατρίδα του -η μία από τις δύο, διότι δικαίωμά του είναι να νιώθει και Νιγηριανός- θα τον χαϊδέψει τρυφερά. Έτσι, κιόλας, θα τον ευχαριστήσει γι’ αυτά που της προσέφερε.




