Ο Ζόρζε Κόστα πέθανε στην ηλικία των 53 από καρδιακή προσβολή και το παγκόσμιο ποδόσφαιρο είναι σε θρήνο. Κυρίως στην Πορτογαλία, που σε περίπου ένα μήνα χάνει αδόκητα δύο ποδοσφαιρικές φυσιογνωμίες. Στο Πόρτο, το πένθος είναι εκ των ων ουκ άνευ. Ο σπουδαίος αμυντικός δεν ήταν μόνο παιδί της πόλης, αλλά και ο αρχηγός της ομάδας που τρόμαξε την Ευρώπη. Η εμβληματική προσωπικότητα, δηλαδή, της μηχανής του Ζοσέ Μουρίνιο, που κατέκτησε το Κύπελλο UEFA το 2003 και το Champions League το 2004.
Οι επικήδειες δηλώσεις έχουν ασφαλώς τη δική τους σημασία, αλλά περισσότερη διαθέτουν οι έπαινοι όταν κάποιος ζει. Ο Μουρίνιο εκτιμούσε τον Ζόρζε Κόστα πολύ αφού μπήκαν στη διαδικασία της συνεργασίας. Δεν είναι μόνο εσωτερικό το θέμα, καθώς ο ίδιος ο Πορτογάλος τεχνικός έκανε εκτενή αναφορά στις χάρες του ως ηγέτη.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Ζόρζε Κόστα: Ηγέτης, όχι απλώς αρχηγός
Ο Ζόρζε Κόστα, λοιπόν, ήταν πραγματικός ηγέτης. Όχι μόνο στο τερέν, αλλά τα αποδυτήρια. Μπορεί ως προπονητής να άλλαξε πολλούς σταθμούς στην καριέρα του, περνώντας ακόμα και από την Κύπρο. Κοούτσαρε, εξάλλου, την ΑΕ Λεμεσού και την Ανόρθωση. Σε εκείνη την Πόρτο, όμως, ήταν ο άνθρωπος που απήλλασσε τον Μουρίνιο από τα καθήκοντα της κριτικής.
Μάλιστα, ο Μουρίνιο ανέφερε το όνομά του ερωτώμενος για τους δύο σημαντικούς αρχηγούς της προπονητικής καριέρας του. Δηλαδή, τον Τζον Τέρι στην Τσέλσι και τον Χαβιέρ Ζανέτι στην Ίντερ. Ο πολύπειρος τεχνικός έκανε διαχωρισμό απέναντι στο τι είναι αρχηγός και το τι ηγέτης. Μετά, ανέφερε ένα περιστατικό με τον Ζόρζε Κόστα.
“Τώρα κοούτσαρέ μας”
Όπως είπε, στο ημίχρονο ενός παιχνιδιού με την Μπελενένσες, που η Πόρτο ήταν πίσω 2-0, μπήκε εξοργισμένος στη φυσούνα. Ο Ζόρζε Κόστα τον έπιασε στην πόρτα των αποδυτηρίων και του είπε να περιμένει δύο λεπτά. Έπειτα, άνοιξε την πόρτα και του ζήτησε “να μας κοουτσάρεις”. Ο Μουρίνιο, λοιπόν, σχολίασε ότι “έκανε όλη τη βρόμικη δουλειά για μένα”. Επιπλέον, είπε ότι στη διάρκεια της συνεργασίας τους είχε σκοράρει μόνο δύο φορές. Όμως, ήταν ένας αληθινός ηγέτης, ο οποίος τον έκανε καλύτερο κόουτς. Διότι μπορούσε να συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις του στην τακτική και όχι την ψυχολογία της ομάδας.
Ακόμα κι αν, λοιπόν, δεν τα κατάφερε ως κόουτς, ο Ζόρζε Κόστα θα λείψει από το ποδόσφαιρο. Ευτυχώς και επιτυχώς, όσο ήταν εν ζωή είδε την προσφορά του να μην παραγνωρίζεται. Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό μάθημα, μια και η ματαιότητα δεν περιμένει την αναγνώριση.
Ο Αδέκαρος Κριτής
