Ο τελικός του Wimbledon μεταξύ του Γιανίκ Σίνερ και του Κάρλος Αλκαράθ είχε φαβορί. Ο Ισπανός δεν είχε μόνο τη μερίδα του λέοντος στις νίκες, 8-4, αλλά είχε επικρατήσει του Ιταλού πέντε φορές σερί. Το κοινό στο κεντρικό κορτ, εξάλλου, είχε την ισχυρή πεποίθηση ότι ο Αλκαράθ μπορούσε να επιστρέψει στο ματς. Στο Παρίσι τον είχαν δει να είναι πίσω 2-0 και να αντιμετωπίζει τρεις championship points του Σίνερ με το σκορ στο 5-3 υπέρ του τελευταίου.
Ο Αλκαράθ, σε αυτήν την ηλικία, μπορούσε να φτάσει στην κατάκτηση του έβδομου Major στην καριέρα του. Μόλις 2 μήνες και 8 ημέρες, δηλαδή, αφού έκλεισε τα 22. Να φτάσει στο τρίτο διαδοχικό Wimbledon του και να πιάσει τον Μπόρις Μπέκερ. Να είναι μόλις ένα Major πίσω από τον Τζον ΜάκΕνρό και να έχει τουλάχιστον 50 τέτοια τουρνουά μπροστά του για να διαβεί την πύλη των κορυφαίων στην Ιστορία του αθλήματος.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Wimbledon: Η… αιμορραγία
Ύστερα από πέντε χαμένους τελικούς, όμως, ο Σίνερ έπρεπε να βρει τρόπο για να ανακόψει την αιμορραγία στο Wimbledon. Στον πρώτο τελικό του εκεί, στον πρώτο τελικό οποιουδήποτε Ιταλού τενίστα εκεί. Το έκανε. Μάλιστα, δεν ήταν το κλασικό παιχνίδι του. Ο Σίνερ ανέβηκε στο φιλέ σχεδόν τις διπλάσιες φορές σε σχέση με τον Αλκαράθ. Μπορεί στην αρχή ο Ισπανός να είχε 10 άσους, με τον Ιταλό να μην έχει παραβιάσει κατ’ αυτόν τον τρόπο την άμυνα του Αλκαράθ, όμως στο γρασίδι του Wimbledon ο Ιταλός είχε άλλα πράγματα που μετρούσαν.
Κράτησε, δηλαδή τους κερδισμένους πόντους στο πρώτο σερβίς του σε πολύ πάνω από 50%, 62%. Από τη μεριά του, ο Αλκαράθ μετά κόπων έφτασε στο 53%. Επιπλέον, ο Σίνερ βρήκε σιγά σιγά το δρόμο προς τους άσους. Μετά το 10-0 της αρχής, δηλαδή, έκανε ο ίδιος 8 και ο Αλκαράθ 5.
Αποστολή εκδίκησης
Ο Σίνερ και ο Αλκαράθ μοιάζουν να έχουν καλή σχέση. Ο Ιταλός είναι κατά 21 μήνες μεγαλύτερος από τον Ισπανό, όμως σε αυτήν τη νεαρή ηλικία ήδη έχουν αναμετρηθεί 13 φορές. Σε επαγγελματικό επίπεδο, κιόλας, διότι η πρώτη φορά τους ήταν στο Αλικάντε, το 2019. Ο 15χρονος Αλκαράθ είχε ξεκινήσει με νίκη τις αναμετρήσεις με τον Σίνερ. Επιπλέον, ο Ιταλός, που έφτασε στην κατάκτηση του τέταρτου Major του και του 20ού τίτλου του, ήταν σε αποστολή εκδίκησης.
Ο Σίνερ, καθισμένος στο καρεκλάκι του στον τελικό του Roland Garros, ρουφούσε τις εικόνες του Αλκαράθ να πανηγυρίζει έξαλλα στο box των δικών του. Ήταν βλέμμα που έδειχνε ότι αποθηκεύει εικόνες οι οποίες θα λειτουργούσαν ως κίνητρο. Το έκανε και το 3-1 (4-6, 6-4, 6-4, 6-4) ήταν η δικαίωσή του. Το μπουκάλι της σαμπάνιας, λοιπόν, που έπεσε στο κορτ λειτούργησε ως θετικός οιωνός. Όμως, μόνο η προπόνηση δίνει τίτλους και αντιστρέφει την κατάσταση.
Ασφαλώς, δεν είναι η τελευταία φορά που γράφεται τέτοιο κείμενο για παιχνίδι Σίνερ-Αλκαράθ. Οι δυο τους μοιάζουν να έχουν διαχωρίσει εαυτούς από τους υπόλοιπους. Έτσι, οι τελικοί μεταξύ τους ενδεχομένως να αποτελέσουν ρουτίνα στο μέλλον.
Ο Αδέκαρος Κριτής
