Η σχέση του Νόβακ Τζόκοβιτς με το κορμί του είναι σεσημασμένη, γι’ αυτό ουδείς γνωρίζει την επιρροή που άσκησαν τα θέματά του στον ημιτελικό του Wimbledon. Δηλαδή, ουδείς μπορεί να πει τι θα συνέβαινε αν ήταν πλήρως υγιής. Όμως, όπως έλεγε και η Αμίνα Ζαρίποβα στη “χρυσή” ολυμπιονίκη του Ρίο, το 2016, Ρίτα Μαμούν, “δεν υπάρχει πρωταθλητής που να είναι υγιής”. Το ταξίδι της Μαμούν για την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου, βέβαια, υπήρξε επικολυρικό.
Του Νόβακ Τζόκοβιτς, προς την κορυφή του Ολύμπου του τένις, πραγματικά αλησμόνητο. Πιθανότατα να μην έβαζε το κορμί του στη βάσανο αν δεν υπήρχε η περίπτωση του 25ου Major. Εκείνου που θα τον έκανε πρώτο σε κατακτήσεις και στα δύο φύλα, πάνω, δηλαδή, από τη Μάργκαρετ Κορτ. Στον ημιτελικό του Wimbledon, όμως, ο Τζόκοβιτς πιθανώς κατάλαβε ότι δεν μπορεί να καλύψει τη διαφορά απέναντι στον Γιανίκ Σίνερ. Πιθανότατα, και τον Κάρλος Αλκαράθ.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Wimbledon: Τα ράλι
Έφτασε η ώρα που μοιάζει με την πικρή αλήθεια της βαρύτητας, σε ημιτελικό Wimbledon, για τον Νόβακ Τζόκοβιτς. Δηλαδή, να μη θέλει να παίξει ράλι. Ο Σίνερ έμοιαζε με εξελιγμένο προϊόν. Ό,τι ήταν πάνω από τρεις μπάλες, ήταν δικό του. Ο Τζόκοβιτς δεν πλησίασε, κατά διάνοια, σε μπρέικ πόιντ. Μετά τη λήξη του δεύτερου σετ, ο Σίνερ είχε σερβίρει 42 φορές και είχε 36 κερδισμένους πόντους. Ο Τζόκοβιτς δεν μπορούσε να απειλήσει καν τον Σίνερ στο σερβίς του.
Επιπλέον, έψαχνε τα δύο συστατικά που είναι λιγότερο… Τζόκοβιτς από όλα τα άλλα. Δηλαδή εντυπωσιακό σερβίς και συμπλήρωμα με βόλεϊ. Φυσικά, είναι από τους κορυφαίους στον κόσμο σε αυτά. Ωστόσο, δεν είναι οι κύριες δεξιότητές του. Κατανοεί, λοιπόν, κάποιος ότι όταν είπε στον Ρότζερ Φέντερερ ότι θα ήθελε λίγη από τη συγκεκριμένη ικανότητα, το εννοούσε. Όλα τα αβίαστα λάθη του, επίσης, προέκυψαν από την προσπάθεια να πετύχει γρήγορους winners.
Η αλεπού από το Βελιγράδι
Ο Τζόκοβιτς έμοιαζε με έρμαιο του χρόνου. Έχει δείξει άπειρες φορές, όμως, να υποφέρει σε παιχνίδι. Μπόρεσε να επιστρέψει σχεδόν σε όλες. Τώρα, η κατάσταση έδειχνε διαφορετική. Ήταν το νέο στοιχείο που συνέθλιβε το παλιό στον ασβεστότοιχο της ματαιότητας. Ο Σίνερ έκανε ό,τι ήθελε στον ημιτελικό του Wimbledon. Η μελαγχολία στα πρόσωπα των παιδιών του Σέρβου ήταν δηλωτική.
Ξαφνικά, ο Τζόκοβιτς επέστρεψε. Εντελώς απροειδοποίητα. Πήρε τον πρώτο μπρέικ πόιντ του στο παιχνίδι και πέρασε μπροστά 2-0 στο τρίτο σετ. Ήταν ξανά η αλεπού από το Βελιγράδι. Δεν υπήρξε κάτι κατακλυσμιαία διαφορετικό. Ήταν, ωστόσο, η ελάχιστη αλλαγή στην τάξη των πράγματων που δοκίμασε τον Σίνερ. Ακόμα κι αν ήταν προετοιμασμένος για έναν ψυχοβγάλτη, στην αρμονία των πρώτων δύο σετ διαπίστωνε τη διαταραχή.
Ψυχολογικό τεστ
Ο Τζόκοβιτς, λοιπόν, είχε επιστρέψει, Αυτό οπωσδήποτε ήταν ένα σημάδι πως ο ίδιος δεν θα παρέδιδε δίχως μάχη το κορτ στον αντίπαλό του. Ήταν, όμως, και η πεπατημένη. Το κάνει τόσο συχνά, να πιέζει ελάχιστα τους αντιπάλους του εν είδει ανάνηψης και να τους βλέπει να παθαίνουν υπαρξιακό. Ο Σίνερ, που πριν από 41 ημέρες είχε τρία championship points με τον Αλκαράθ στο Roland Garros, ενήργησε χωρίς να… ενεργήσει.
Δίχως βιασύνη, άφησε τον καπνό να καταλαγιάσει. Μπόρεσε να κάνει μπρέικ με το σκορ στο 3-1. Επιπλέον, επεδίωξε τα ράλι. Ο Τζόκοβιτς είχε προβεί σε μίνι μπλόφα, αφήνοντας το χρόνο να περάσει για να ζεστάνει το ταλαιπωρημένο κορμί του. Δεν μπορούσε, όμως, να αλλάξει κατεύθυνση. Έτσι, ο Ιταλός συνέχιζε να επικρατεί στα ράλι. Πήρε, λοιπόν, πέντε σερί γκέιμ. Επιπλέον, έκλεισε θέση στον τελικό με το σερβίς του.
Το τελευταίο παιχνίδι;
Ο Τζόκοβιτς, λοιπόν, μπορεί να έπαιξε το τελευταίο παιχνίδι του στο Wimbledon. Πέτυχε τα πάντα στην τεράστια καριέρα του, πήρε πέρυσι, με υπέρβαση, το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο. Ο Φέντερερ δεν έμεινε καν στη δράση για να παίξει με τον Κάρλος Αλκαράθ και τον Γιανίκ Σίνερ, που θα διαξιφίσουν σε ακόμα έναν τελικό. Ο Ράφα Ναδάλ τούς πέτυχε νεαρούς. Δεν έχασε από τον Σίνερ και έχει θετικό ρεκόρ επί του Αλκαράθ.
Ο Νόλε είναι ο μόνος που συνεχίζει. Ουσιαστικά, όπως πρέπει. Με την ίδια σειρά που βγήκαν, με την ίδια αποχωρούν. Με τον Αλκαράθ και τον Σίνερ, ο Σέρβος έδωσε σπουδαία παιχνίδια. Πρόλαβε, λοιπόν, και τη νέα γενιά. Όμως το έκανε στο απαύγασμά της. Τώρα που ο Ιταλός και ο Ισπανός έχουν χορτάσει εμπειρία με τα μάτια και η πορεία τους είναι εκείνη της βελτίωσης, ο Τζόκοβιτς είναι εκτός. Παραμένει ο τρίτος κορυφαίος τενίστας στον κόσμο, όμως η διαφορά σε σχέση με τους δύο πρώτους, είναι τεράστια.
Μεγαλείο
Η προσπάθειά του, όμως, στο κεντρικό κορτ του Wimbledon ήταν μεγαλειώδης. Είναι σπάνιο να παρακολουθείς κάποιον να είναι ανταγωνιστικός μόνο με το μυαλό του. Το περίμενες, κιόλας, από τον Τζόκοβιτς. Εκεί που το σλάβικο στοιχείο συναντά το βαλκανικό, η μετουσίωση της σκέψης έχει πάντα νοστιμάδα. Όμως, στα 38 του και σε ένα ατομικό αγώνισμα, μπορεί να τον πάει τόσο όσο. Με τον Σίνερ και τον Αλκαράθ νούμερο ένα και νούμερο δύο στον κόσμο αντιστοίχως, μάλλον θα πρέπει να νικάει έναν από τους δύο σε κάθε τουρνουά. Θα το έκανε, πάντως, αν το σώμα του μπορούσε να το αντέξει.
Ωστόσο αυτός ο ρυθμός, η ταχύτητα, η δύναμη είναι ξένο στοιχείο προς τον Τζόκοβιτς σε αυτήν την ηλικία. Δεν διαταράσσει το θρύλο του, προφανώς, απλώς τον οδηγεί στην έξοδο. Είναι λίγο άκομψο, αφού o άνθρωπος έπαιζε σε τελικό Wimbledon διαδοχικά από το 2018. Που κατέκτησε τέσσερα διαδοχικά τρόπαια μέχρι να τον νικήσει ο Αλκαράθ το 2023 και το 2024. Όμως, η εικόνα δεν λέει ψέματα. Και δεν είναι άσχημο που το τελευταίο παιχνίδι του στο Λονδίνο μπορεί να είναι ένας ημιτελικός.
Ο Αδέκαρος Κριτής
