Η πρόσφατη “μάχη” για τον Γιόνας Βαλαντσιούνας δείχνει τη δύναμη που ασκεί το ΝΒΑ στο μπάσκετ παγκοσμίως. Ουδεμία αμφιβολία υπάρχει ότι είναι η απόλυτη δύναμη. Πως όλες οι υπόλοιπες ομοσπονδίες ή συνομοσπονδίες μοιάζουν μπροστά του φτωχοί συγγενείς.
Το ΝΒΑ είναι το απαύγασμα του μπάσκετ. Μάλιστα, αρκετοί ρέκτες του ευρωπαϊκού μπάσκετ συνήθιζαν να λένε ότι είναι δύο διαφορετικά σπορ. Μεγαλύτερη χρονική διάρκεια στο παιχνίδι, μια κανονική περίοδος 82 παιχνιδιών και playoffs που αποτελούν την πεμπτουσία του διαφημιστικού προϊόντος. Βγαλμένα τρικ κατευθείαν από τα ομηρικά έπη, με ήρωες που φτάνουν στη θέωση και μοιραίους που πέφτουν στα Τάρταρα. Ακόμα και στους τραυματισμούς δίνουν τα media μια υπόσταση η οποία παραπέμπει στις τραγωδίες.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΝΒΑ: Το κόλπο της σύγκρισης
Το ΝΒΑ, λοιπόν, είναι ο απόλυτος κυρίαρχος του μπάσκετ. Δεν είναι τυχαίο που η FIBA τα… τακίμιασε μαζί του προκειμένου να πιέσει τη Euroleague. Το ΝΒΑ, βέβαια, δεν πιέζει την κατάσταση, αλλιώς οπωσδήποτε θα είχε αλλάξει το στάτους κβο. Πλέον είναι αρκετά μακρινή η εποχή που απαίτησε και πήρε το δικαίωμα να στέλνει επαγγελματίες στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ήταν, φυσικά, άρρηκτα συνδεδεμένη εκείνη η απόφαση με το κράτος των ΗΠΑ. Έπρεπε οι πολιτείες να κυριαρχήσουν σε ένα μετά-σοβιετικό κόσμο. Αυτό, λοιπόν, πέτυχαν και μέσω του αθλητισμού. Εξάλλου, η μνημόνευση της Dream Team ακόμη αποτελεί κομμάτι του αθλητικού ονειροκόσμου.
Επιπλέον, το κόλπο της σύγκρισης μοιάζει να άρχισε από εκεί. Το ΛεΜπρόν Τζέιμς-Μάικλ Τζόρνταν, ασφαλώς παραμένει στην ημερήσια διάταξη.Ωστόσο, οι επαΐοντες μπορούν να παρατηρήσουν τέτοια τάση και στο τένις. Η ένταση της σύγκρισης των Γιανίκ Σίνερ και Κάρλος Αλκαράθ με τους Big 3 (Ρότζερ Φέντερερ, Ράφα Ναδάλ, Νόβακ Τζόκοβιτς) δεν έχει σχέση με το παρελθόν.
Κυριαρχία
Έτσι, το NBA κυριαρχεί απολύτως, όχι μόνο στο μπάσκετ αλλά και, στον αθλητισμό. Στον Παναθηναϊκό AKTOR, εξάλλου, συνειδητοποίησαν προσφάτως την ανισότητα της μάχης. Παρά την επιθυμία του Βαλαντσιούνας να πιάσει στασίδι στην Αθήνα, οι Ντένβερ Νάγκετς είπαν και ελάλησαν. Αν υπήρχαν άλλες τέτοιες περιπτώσεις, θα συνέβαινε το ίδιο. Εξάλλου, η συντριπτική πλειονότητα των αθλητών μπάσκετ στον πλανήτη θέλει να παίξει στις Πολιτείες. Δεν είναι τωρινή η επιθυμία. Εξάλλου για χρόνια στην Ελλάδα οι δημοσιογράφοι αποκαλούσαν το ΝΒΑ “άλλο πλανήτη”. Ήταν για αρκετούς η χώρα των Λωτοφάγων, ακόμα και να μην τα κατάφεραν.
Παρ’ ότι, επιπλέον, άνοιξε η αγορά, κρατάει την αίγλη του. Παραμένει ο απόλυτος προορισμός για όλους. Συνεχίζει, συναπτώς, να τροφοδοτεί τον αθλητικό κόσμο με υλικό ονείρων. Επιπλέον, με σταρ που μοιάζουν μεγαλύτεροι από την ίδια τη ζωή. Όποιος παρακολούθησε προσεκτικά τον Στεφ Κάρι στο Παρίσι, κατανοεί με σχετική ακρίβεια τη μεταφορά.
