Ο Ματίας Αλμέιδα και ο Ντιέγκο Σιμεόνε έχουν ξεχωριστή σχέση, τόσο από φύση όσο και από θέση. Στην “ενδιάμεση” Αργεντινή, εκείνη από τον Ντιέγκο Μαραντόνα στον Λιονέλ Μέσι, ήταν διακριτοί η παρουσία τους στο χώρο του κέντρου. Ο πρώτος ήταν εκεί, όταν ο Τσόλο εκμαίευσε μία από τις πλέον θρυλικές αποβολές στην Ιστορία, εκείνη του Ντέιβιντ Μπέκαμ. Πανηγύρισαν μαζί, εξάλλου, την πρόκριση επί της Αγγλίας, στους “16” του Παγκόσμιου Κυπέλλου 1998. Ήταν όμως εκεί όταν ο Ντένις Μπέργκαμπ πέτυχε το νικητήριο γκολ και απέκλεισε την Αργεντινή στους προημιτελικούς της διοργάνωσης.
Ήταν εκεί, επίσης, όταν η “αλμπιτσελέστε” δεν κατάφερε να νικήσει τη Σουηδία και έμεινε εκτός νοκ άουτ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002. Δύο χρόνια νωρίτερα, ωστόσο, αυτά τα σκυλιά του πολέμου πανηγύρισαν την κατάκτηση του πρωταθλήματος Ιταλίας με τη Λάτσιο. Γι’ αυτό, κιόλας, η συνάντησή τους στη LaLiga, μετά τον Ατλέτικο Μαδρίτης-Σεβίλλη 3-0, ήταν ξεχωριστή. Εξάλλου, αυτό φάνηκε.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Ματίας Αλμέιδα: Η νοσταλγία μιας συνάντησης
Η Αργεντινή των Ματίας Αλμέιδα και Ντιέγκο Σιμεόνε μοιάζει με την ιστορία της ονοματοδοσίας της. Όταν, δηλαδή, οι Ισπανοί έφτασαν στο μέρος που νόμιζαν ότι περιείχε πολύ ασήμι (αρζέντο). Ασήμι δεν βρήκαν, βέβαια, ωστόσο το όνομα έμεινε. Πολλοί αγάπησαν την ομάδα του μιλένιουμ, η αλήθεια όμως είναι πως δεν κατάφεραν να δώσουν έναν τίτλο στην πατρίδα τους. Η συνάντησή τους, λοιπόν, στη μικτή ζώνη του “Μετροπολιτάνο” γέμισε πολλούς Αργεντινούς με νοσταλγία.
Ο Σιμεόνε είναι τρία χρόνια μεγαλύτερος από τον Αλμέιδα, κι αυτό φάνηκε. Παιδιά των 70s, μεγάλωσαν με την εικόνα του Ντιέγκο Μαραντόνα να κατακτά τον πλανήτη. Υιοθέτησαν το μύθο του “πίμπε”, του “αγοριού”, δηλαδή, που είναι ξεχωριστό και τα βάζει με το σύστημα.
Δεν έγιναν, αλλά…
Πολλοί ποδοσφαιριστές σε εκείνη τη φουρνιά είχαν την προσωπικότητα να γίνουν “πίμπε”. Ωστόσο, ακόμα και συνολικά, δεν κατάφεραν να δώσουν στον εξαχρειωμένο από την ανέχεια κόσμο τον τίτλο που ήθελε, για να ξεγελαστεί. Ωστόσο, παραμένουν οι Αργεντινοί της. Οι ημίθεοί της, στο μιχαηλαγγελικό ψηφιδωτό με τους δύο, πια, θεούς, τον Μαραντόνα και τον Λιονέλ Μέσι. Επιπλέον, έχουν συμπληρώσει, πια, μια γνωριμία που ξεπερνά τα 30 χρόνια. Οι βίοι του Ματίας Αλμέιδα και του Ντιέγκο Σιμεόνε δεν ήταν απαραιτήτως πάντα τέμνοντες. Όμως, είναι ευχάριστο, σίγουρα, να ανταμώνεις σε μια γωνιά του πλανήτη με κάποιον που σε γνωρίζει από μικρό παιδί. Τέτοιες διαδρομές, εξάλλου, είναι άλλο ένα επιχείρημα περί της μοναδικότητας του ποδοσφαίρου.
Ο Αδέκαρος Κριτής
