Λίβερπουλ: Απονομή δικαιοσύνης

Liverpool champions premier league

Πανοραμικά πλάνα του Λίβερπουλ, με τον κόσμο στους δρόμους. Ο ένας κολλημένος δίπλα στον άλλον. Η μία, πλάι στην άλλην. Το παιχνίδι με την Τότεναμ έγινε διαδικαστικού χαρακτήρα, τουλάχιστον για την κατάκτηση της Premier League. Δεν έδειξε έτσι στο 12′, όταν ο Ντομινίκ Σολάνκε έβαλε μπροστά τους Λονδρέζους. Όμως, η λαχτάρα δεν κράτησε πολύ. Για να φτάσει ο Μο Σαλάχ, εξάλλου, μετά το τέταρτο γκολ στο 63′, να βγάζει σέλφι, σημαίνει ότι την πανηγυρική ατμόσφαιρα είχαν υφάνει οι ποδοσφαιριστές του Γιούργκεν Κλοπ πολύ νωρίτερα. Οι ποδοσφαιριστές του Άρνε Σλοτ, βεβαίως, είναι το σωστό, αλλά αν δεν μπει ο Γερμανός στην εξίσωση, είναι έλλειψη δικαιοσύνης.

Η Λίβερπουλ, λοιπόν, είναι πρωταθλήτρια Αγγλίας. Η 20ή φορά, όσες και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Το 68ο τρόπαιο, όσα και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Όποιος πάρει το επόμενο, θα προσπεράσει τον άλλον. Η Λίβερπουλ, εξάλλου, έχει το πλεονέκτημα με τον τελικό του Charity Shield.

SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ

Λίβερπουλ: Για τις μάσκες

Η Λίβερπουλ,  λοιπόν, κατέκτησε και μαθηματικά το δεύτερο πρωτάθλημά της τα τελευταία 35 χρόνια. Έγινε η μόλις δεύτερη ομάδα που το έκανε με ολόκληρες τέσσερις αγωνιστικές να απομένουν. Το αμέσως προηγούμενο ήρθε το 2020. Τότε, με τον κόσμο κλεισμένο στα σπίτια του λόγω της Covid-19, ο Γιούργκεν Κλοπ ζήτησε να μείνουν μέσα. Οι ποδοσφαιριστές των “κόκκινων” σήκωσαν το τρόπαιο στο σκοτάδι. Κατοχυρώθηκε, όμως. Το πρώτο μετά το ’90. Ο Γερμανός νόμιζε ότι εκείνη ήταν μόνο η αρχή. Όμως έφυγε χωρίς να κατακτήσει άλλο τρόπαιο της Premier League.


Ο κόσμος στο Λίβερπουλ μπορεί να γιορτάζει σε εξωτερικό χώρο. Περιμετρικά του “Άνφιλντ” δεν χωρούσε βελόνα ώρες πριν την έναρξη της αναμέτρησης. Η Τότεναμ, εξάλλου, δεν είναι πυρίμαχη αντίπαλος. Αν κάποιος θέλει περαιτέρω απόδειξη του Έχει νικήσει, σε όλη την Ιστορία της, τρεις φορές στο “Άνφιλντ” για το πρωτάθλημα. Η μοίρα, κιόλας, της τα έφερε έτσι που έπαιξε για τέταρτη φορά με τη Λίβερπουλ σε παιχνίδι στέψη. Δηλαδή, το 1982, το 1984 και το 1988.

ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ

Πανηγυρίζουν η Ολλανδία και ο Τσιμίκας

Η Ολλανδία, επίσης, πανηγυρίζει. Η Μπρέντα αγαπά τον πρώτο Ολλανδό αρχηγό που κατακτά την Premier League, δηλαδή τον Βίρτζιλ φαν Ντάικ. Η Αϊντχόφεν πανηγυρίζει για τον Κόντι Γκάκπο. Και φυσικά η Τσβόλε, που άνδρωσε ποδοσφαιρικά και προπονητικά τον Άρνε Σλοτ, χειροκροτεί τον γκάφερ των “κόκκινων”. Έγινε, εξάλλου, ο τέταρτος προπονητής της Λίβερπουλ που κατέκτησε το τρόπαιο την πρώτη χρονιά του. Ο Ντομινίκ Σομποσλάι έγινε ο πρώτος Ούγγρος που το κάνει.

Φυσικά, εκεί, μπροστά στο Κοπ, κρατούσε ένα χαρτόνι με το τρόπαιο της Premier League ο Κώστας Τσιμίκας. Ο πρώτος Έλληνας που κατακτά την Premier League. Πανευτυχής, καμία αμφιβολία, που είναι μέλος αυτής της ομάδας.


Ο Κένι Νταλγκλίς, ο Γιαν Μόλμπι, ο Μάικλ Όουεν και ο Στιβ ΜακΜάναμαν ήταν εκεί. Όχι μόνο αυτοί. Μέσα στον αγωνιστικό χώρο έπαιζε ο μόνος σκάουσερ της ομάδας, Τρεντ Αλεξάντρ-Άρνολντ. Αν αυτό είναι αντίο, τότε είναι εξαιρετικά ταιριαστό.

Η σπουδαία, σπουδαία, Λίβερπουλ. Κλάματα στις κερκίδες και αγνή χαρά. Όλη μαζί η ομάδα, μπροστά στο Κοπ, με τα μεγάφωνα να παίζουν και τους οπαδούς να τραγουδούν το “You ‘ll never walk alone”.

Ο Αδέκαρος Κριτής

ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ

 

Previous Article

Νίκολα Γιόκιτς: Η… ασίστ του Τεόντοσιτς (βίντεο)

Next Article

Ολυμπιακός: Ψυχολογικό σύμπλεγμα μελλοντικά για την ΑΕΚ