Ουδείς αναμένει από τον Λαμίν Γιαμάλ, στα 18, να έχει μνήμες από την έναρξη της πορείας του. Ό,τι υπάρχει μέσα του σε αγωνία, εξάλλου, αφορά στην προγονική μνήμη. Τους γονείς του, που αντάμωσαν στην Ισπανία ως μετανάστες. Ο ίδιος έχει τονίσει πώς η συμπεριφορά τους απέναντί του, αν και χωρισμένοι, τον κρατά σεμνό. Αυτό, βέβαια, δεν καθιστά έκδηλο η τελευταία, με βάση τις πληροφορίες, κίνησή του. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η ομάδα μάνατζερ του Γιαμάλ τού έδωσε συμβουλή να μην παραχωρεί άλλα αυτόγραφα. Αυτό, προκειμένου να φτάσει σε συμφωνία με εταιρεία αθλητικών ειδών ώστε να βάζει την υπογραφή του μόνο σε αντικείμενα τα οποία θα πουλήσει.
Αν, βέβαια, ισχύει αυτό, είναι όλοι υπόλογοι. Ο εκχυδαϊσμός του ποδοσφαίρου, πλέον, είναι άνω ποταμών. Δεν θα περίμενε κάποιος, όμως, ότι το παιδί που είναι ήδη το είδωλο των περισσότερων ανήλικων που παίζουν μπάλα, παγκοσμίως, θα αφαιρούσε τέτοιου είδους χαρά.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Λαμίν Γιαμάλ: Ο ποδοσφαιριστής της νέας εποχής
Ο Λαμίν Γιαμάλ αντιπροσωπεύει, τουλάχιστον κατ’ υπόθεση, τη χαρά του παιχνιδιού. Είναι, ασφαλώς, ο ποδοσφαιριστής της νέας εποχής. Η Μπαρτσελόνα, εξάλλου, θέλει να τον κάνει τον επόμενο μύθο της, μετά τον Λιονέλ Μέσι. Το αναδείχνει και η άρνησή της σε πρόταση 400 εκατομμυρίων ευρώ από την Αλ Χιλάλ, προκειμένου να της τον παραχωρήσει. Όμως, είναι αδύνατον να γίνει αποδεκτό ότι ένα παιδί θα περιμένει για ώρες προκειμένου να συναντήσει τον ήρωά του και αυτός δεν θα του χαρίζει καν την υπογραφή του. Δεν θα του την δίνει, όχι επειδή δεν θέλει αλλά, επειδή θα την έχει πουλήσει, για λεφτά.
Η εμπορική διαφθορά δεν έχει όριο και όλα αρχίζουν από την κεφαλή, τον πρόεδρο της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο. Ωστόσο, πλέον κάνουν έκδηλο ότι ουδεμία κίνηση δεν θα αποφέρει στον καταναλωτή κέρδος. Θα πρέπει να πληρώνει για τα πάντα.
Το όνειρο
Τέτοιες κινήσεις, λοιπόν, καταρρίπτουν το όνειρο. Το παιχνίδι της αξιοκρατίας κρατάει με μάσκες οξυγόνου τη χαρά του. Τα παιδιά στους δρόμους μαθαίνουν για προτάσεις, αμοιβές και λεφτά. Παίζουν μπάλα παντού και μέσα στην επιθυμία υπάρχει η πληρωμή. Το ποδόσφαιρο, ωστόσο, δεν ενσάρκωνε αυτό. Γινόταν διέξοδος διαφυγής για τους πιτσιρικάδες απανταχού του πλανήτη, ακριβώς τη στιγμή που έπαιζαν. Το παρόν ήταν η χαρά τους και το μέλλον, η δόξα τους. Με κινήσεις όπως αυτήν των μάνατζερ του Γιαμάλ, ένα κίνητρο σημαντικό για εκείνον που θα μνημόνευε τη στιγμή που θα έπαιρνε την υπογραφή του, πάει στα σκουπίδια.
Ο Αδέκαρος Κριτής
