Σε κατάσταση εξαλλοσύνης ενδεχομένως να υπήρξε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. Οι Μινεσότα Τίμπεργουλβς συνέτριψαν 139-106 τους Μπακς μέσα στο Μιλγουόκι, για την κανονική περίοδο του NBA. Οι νικητές ήταν μπροστά με σκορ 76-45 στο ημίχρονο και οι φίλοι των γηπεδούχων δεν περίμεναν άλλο. Έπιασαν, δηλαδή, το νήμα των αποδοκιμασιών από την ανάπαυλα. Σε αυτό το συνολικό μοτίβο, ο Αντετοκούνμπο προσέθεσε τη δική του αντίδραση. Ύστερα από καλάθι και φάουλ στις αρχές του δεύτερου μέρους, κατέβασε τους αντίχειρες και αποδοκίμασε με τη σειρά του.
Έτσι, λοιπόν, οι μέρες αφθονίας μεταξύ των δύο πλευρών είναι μετρημένες. Εξάλλου, τα αμερικανικά media έχουν πιάσει το γαϊτανάκι της ανταλλαγής του Γιάννη από την αρχή της σεζόν. Ο Έλληνας πάουερ φόργουορντ θύμισε… Μαραντόνα με αυτήν την κίνηση. Ο Αργεντινός, επίσης, έμπαινε σε διαδικασία σύγκρουσης, όταν ήθελε να πραγματοποιήσει τις επιθυμίες του.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Γιάννης Αντετοκούνμπο: Το ψυχόρμητο
Αλίμονο, δεν σημαίνει ότι ο Αντετοκούνμπο ενήργησε επίτηδες. Ο Μαραντόνα είχε διαξιφίσει μετά ξύλου στις κερκίδες του «Μονουμεντάλ», νεαρός όντας, όταν ήθελε να πάει στην Μπόκα Τζούνιορς. Έβαλε τον αδελφό του να πλακωθεί με Ιταλούς, παραμονές του ημιτελικού του Παγκόσμιου Κυπέλλου 1990 στη Νάπολι. Έβρισε, επιπλέον, ο ίδιος τους Ναπολιτάνους, όταν ήθελε να φύγει από τους «παρτενοπέι».
Δεν είναι απαραίτητο, πάντως, πως εδώ το ζήτημα είναι το ίδιο. Ο Αντετοκούνμπο μπορεί απλώς, θέλοντας και μη, να χρησιμοποίησε το ψυχόρμητό του. Επιπλέον, τόνισε πως το κάνει κατά κόρον στα εκτός έδρας.
Δύο ξένοι
Στη δήλωσή του μετά την αναμέτρηση, λοιπόν, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο επιβεβαίωσε πως αποδοκίμασε. Δεν ήταν πια οι φίλοι του οργανισμού με τους οποίους τόσα χρόνια έχει γίνει ένα. Ήταν δύο ξένοι. Η κλεψύδρα, λοιπόν, αδειάζει για τη φυγή του από το Μιλγουόκι. Ο Αντετοκούνμπο σχεδόν το είπε: «Παίζω μπάσκετ για τους συμπαίκτες μου, για τον εαυτό μου και την οικογένειά μου. Όταν οι άνθρωποι δεν πιστεύουν σε εμένα, δεν είμαι μαζί τους. Είμαι εναντίον τους. Κάνω ό,τι είμαι εδώ να κάνω, αυτό που είμαι καλός». Το αντίο, όπως πολλάκις συμβαίνει, θα είναι κουρασμένο και μελαγχολικό.
Ο Αδέκαρος Κριτής
