Στον τελικό του Euroleague Final 4 διαξιφίζουν δύο προπονητές οι οποίοι είναι στο Top 25 των αθλητών της διοργάνωσης για την 25ετία της. Ο Βασίλης Σπανούλης της Μονακό, δηλαδή, και ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους της Φενέρμπαχτσε. Στατιστικά, το παιχνίδι έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο Σάρας έχει κατακτήσει τέσσερα τρόπαια Euroleague, ενώ ο Έλληνας προπονητής τρία. Οι δυο τους θα είναι στους πάγκους των ομάδων τους για το μεγαλύτερο παιχνίδι της σεζόν (25/5-20:00).
Το ταξίδι του Γιασικεβίτσιους ήταν γεμάτο από προκλήσεις που υπερκέρασε. Γύρισε από το κολέγιο του Μέριλαντ και έπαιξε πρώτα στη Λιέτουβος Ρίτας και έπειτα στην Ολίμπια Λιουμπλιάνας. Από την αρχή φαινόταν. Στην ΚΑΕ Ολυμπιακός τον μνημονεύουν από τις αρχές του 2000. Ως ηγέτης πόιντ γκαρντ της Ολίμπια απέκλεισε τους “ερυθρόλευκους” στη φάση των “16” του τότε Κυπέλλου Πρωταθλητριών.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Euroleague Final 4: Ο άτρομος γκαρντ
Ο Σπανούλης, βέβαια, είναι λίγο μικρότερος, ωστόσο έχει το δικό του αποτύπωμα στη Euroleague. Το 2004 ήταν ο άτρομος γκαρντ του Αμαρουσίου που έπεφτε πάνω στα σκριν για να εκμαιεύσει επιθετικά φάουλ, ιδίως στον εξαρχής χαμένο, με την Ούνιξ Καζάν, τελικό του FIBA Europe League. Ο Άγιος Θωμάς μπόρεσε να τον κρατήσει για ακόμα ένα χρόνο, πριν τον αποκτήσει ο Παναθηναϊκός.
Ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους είχε θείο ταλέντο. Ένα χάρισμα που μόνο στον Μίλος Τεόντοσιτς ενυπάρχει σε πλήρη αναλογία. Ο Σπανούλης, ωστόσο, έμοιαζε να έχει δουλέψει τα πάντα. Πλην της έφεσής του στη διείσδυση, όλη η μηχανική του σουτ έδειχνε να έχει προέλθει από χιλιάδες ώρες δουλειάς.
Αυτή η δουλειά, εξάλλου, αναδίδει το αιώνιο ερώτημα για την κότα και το αυγό. Ήταν εκεί, δηλαδή η προσωπικότητα; Ή ο ακάματος μόχθος τον έκανε να την αποκτήσει;
Γεννημένος νικητής
Ο Γιασικεβίτσιους, μια απλή υπενθύμιση, δεν ξεκίνησε τη θητεία του στη Φενέρμπαχτσε από την αρχή της σεζόν 2023-24. Αντικατέστησε, εξάλλου, τον Δημήτρη Ιτούδη στα μέσα Δεκεμβρίου. Ο Σπανούλης, από τη μεριά του, τον Σάσα Ομπράντοβιτς στα τέλη Νοεμβρίου του 2024.
Και οι δύο εμπνέουν σεβασμό, αυτονοήτως. Δεν είναι καν απαραίτητο να δείξουν στους παίκτες τους τα MVP τους από τα Final 4. Όλοι ξέρουν την πορεία τους.
Ο Ολέξι Γεφίμοφ είχε πει στον Αδέκαρο Κριτή, στις 29 Νοεμβρίου του 2024, ότι η Μονακό προσέλαβε τον Σπανούλη επειδή “είναι νικητής”. Ο GM των Μονεγάσκων έμοιαζε, εξάλλου, πολύ ευχαριστημένος. Η γαλλική ομάδα είχε μόλις περάσει από το ΟΑΚΑ, νικώντας τον Παναθηναϊκό AKTOR.
Η κρίσιμη χρονιά
Αμφότεροι οι κόουτς των φιναλίστ στο Euroleague Final 4 έχουν αύρα. Οι παίκτες αυτόχρημα τους αποτίνουν τα δέοντα. Ο Σπανούλης θα έχει όλο το καλοκαίρι για να φτιάξει τη δική του Μονακό. Αν έχει κατακτήσει τη Euroleague, η επόμενη χρονιά θα είναι ακόμα πιο κρίσιμη. Θα πρέπει να κατανικήσει την ιδέα ότι η ομάδα ήταν του Ομπράντοβιτς. Ο Γιασικεβίτσιους, δε, θα μπει στην τρίτη χρονιά του. Εκεί, δηλαδή, που όποιος κι αν είσαι -ακόμα κι ο Ζινεντίν Ζιντάν στη Ρεάλ Μαδρίτης- η μετατροπή σε κανονικό άνθρωπο είναι αναπόφευκτη.
Ο Σάρας, δε, θα μπει στην τρίτη σεζόν του. Δηλαδή, στο σημείο που ενδεχομένως να πρέπει να αντιμετωπίσει αντιδράσεις αθλητών του στις φωνές του, ακόμα και δημοσίως.
Θα πρέπει, δηλαδή, να ρωτήσει τον Έργκιν Αταμάν και τον Γιώργο Μπαρτζώκα για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων.
Λαμπρή πορεία
Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι η προπονητική δεινότητα παίζει ρόλο, αλλά δεν συνεπάγεται το κοκαλάκι της νυχτερίδας. Ο ενθουσιασμός και η ιδέα της σύμπτυξης είναι το ίδιο σημαντικά με τα plays. Ο Σάρας έχει φτάσει σε έξι Final 4 της Euroleague ως προπονητής, αλλά αυτός είναι ο πρώτος τελικός του. Ο Σπανούλης σε δύο, περιλαμβανομένου και του περυσινού, στο Basketball Champions League, με το Περιστέρι.
Ήτοι, αυτός ο τελικός είναι μόνο η αρχή. Όποιος και να νικήσει, θα μπει στα βιβλία της μπασκετικής μυθολογίας. Ωστόσο, ο Σπανούλης είναι ακόμη στην αρχή της πορείας του. Ο Σάρας έχει ήδη, αυτήν την εννιαετία, μια λαμπρή πορεία. Το παρόν είναι ένδοξο, αλλά σε έναν κόσμο που η κρίση αφορά πάντα στο τελευταίο συμβάν, το μέλλον είναι πάντα σε επιφυλακή. Είναι σωστό; Σίγουρα όχι. Το 95% των Ευρωπαίων προπονητών δεν έχει φτάσει καν σε Final 4 της Euroleague. Το ποσοστό που δεν έχει κοουτσάρει σε τελικό, είναι ακόμα μεγαλύτερο.
Εν τη εμφανίσει τους, η αδυναμία της χαράς για το παρόν δείχνει ένα από τα μεγαλύτερα στίγματα του σύγχρονου ανθρώπου ως κοινωνικού όντος.
Ο Αδέκαρος Κριτής
