Ο Διονύσης Σαββόπουλος ποιος ξέρει πού ταξιδεύει και ποια θαλασσογραφία νέα σχεδιάζει. Ποιος ξέρει αν και πού θα περνά τώρα τον καιρό του. Με τα σπορ, πάντως, δεν είχε άμεση σχέση. Ωστόσο, μία αναφορά έφτανε για να τον περάσει στην αθλητική μυθολογία.
Το “ας κρατήσουν οι χοροί” θα παραμείνει στο διηνεκές. Τα δηλητηριασμένα εθνικιστικά μυαλά θα το κρατήσουν ως κειμήλιο μοναδικότητας. Οι υπόλοιποι ίσως αναγνωρίζουν εκείνους τους εαυτούς που δεν πλήγηκαν από την απατηλή γνώμη της “μοναδικότητας του Έλληνα”. Εξάλλου, ο Σαββόπουλος δεν ήθελε να μιλήσει γι’ αυτό. Μάλλον η αναφορά του αφορούσε στο ελληνικό γλέντι, τα πανηγύρια. Το “Εθνική Ελλάδος γεια σου” δεν ήταν ζήτημα ταυτότητας, αλλά γνώρισμα χαιρετισμού στο παγανιστικό και διονυσιακό στοιχείο.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Διονύσης Σαββόπουλος: Το πέναλτι του Σαμαρά
Ο Διονύσης Σαββόπουλος, λοιπόν, σημάδεψε το αθλητικό στοιχείο με μεταφορά. Στην αθλητική δημοσιογραφία, δε, οι σαββοπουλικές αναφορές δεν λείπουν. Το “Εθνική Ελλάδος γεια σου” έχει παίξει πλειστάκις ως πηχιαίος τίτλος. Το “ιστορία γράφουν οι παρέες”, στίχος από το τραγούδι, συχνά χρησιμοποιεί ο συντάκτης για να χαιρετίσει το οικογενειακό κλίμα ανάμεσα σε ομάδες.
Ο Αδέκαρος, όμως, έχει στη μνήμη του το εμβληματικό “Τσάμικο”. Ο θάνατος του σπουδαίου μουσουργού ξύπνησε, εξάλλου, μνήμες. Ωστόσο ήταν εκείνη η ανατριχίλα στην αναφορά ενός στίχου από το τραγούδι, λίγο αφού ο Γιώργος Σαμαράς πέτυχε το πέναλτι κόντρα στην Ακτή Ελεφαντοστού. Αν οι νεότεροι δεν αναγνωρίζουν τη στιγμή, είναι εκείνη της πρόκρισης στους “16” του Παγκόσμιου Κυπέλλου 2014.
Τότε, μία ανάρτηση ήταν πάρα πολύ ταιριαστή. Εκείνη τη νύχτα του Ιουνίου, η εθνική Ελλάδος είχε πετύχει ουσιαστικά τη δεύτερη κορυφαία στιγμή στην Ιστορία της. Ασφαλώς, μετά την κατάκτηση του Euro 2004.
Η ανάρτηση
Ήταν τέσσερις λέξεις από την Κατερίνα. Έγραφε, εκείνο το αιχμαλωτιστικό βράδυ, “Η Ελλάδα που αντιστέκεται”. Προκάλεσε στον Αδέκαρο ρίγη συγκίνησης η απλότητά της. Εκείνη τη βραδιά της πρόκρισης νοστίμεψαν οι λέξεις που έγραψε ο Διονύσης Σαββόπουλος. Κι αν νομίζει κάποιος πως μιλούσε για γονίδιο και ανωτερότητα, κάνει λάθος. Μιλούσε για τις κοινότητες, τη φιλία, τις αξίες που ευλογούν ο θεός Ήλιος και η θεά Σελήνη. Αυτή η γιορτή δεν λείπει πια, αλλά μπορεί να λείψει η αποτύπωσή της στο βαθμό που θα κλονίσει τα σώψυχα.
Ο Αδέκαρος Κριτής
