Ένα στοιχείο της ΑΕΚ που ξεχωρίζει, είναι η σχέση ζωής που συνάπτει ο κόσμος της με τους αθλητές και προπονητές που αγαπά. Αυτό, συνήθως, εκβιάζει την… πραγματική πραγματικότητα. Δημιουργεί ένα είδος αγοραφοβίας, στον οποίο οι οπαδοί είναι ξεκάθαρα στο δικό τους κόσμο. Ασφαλώς η αγάπη πρωτεύει, ωστόσο έχει έντονα και έκδηλα τα στοιχεία της εμμονής. Έτσι, ο δρόμος προς την απαγκίστρωση δυσκολεύει.
Φυσικά, το πρώτο συνθετικό της αγοραφοβίας είναι η αγορά. Από εκεί αρχίζουν όλα. Η συνειδητοποίηση ότι ο επαγγελματικός κόσμος -παρά το λειτουργηματικό του ποδοσφαίρου- είναι η προτεραιότητα. Εκείνος, τουλάχιστον, που έχει τα (πολύ) περισσότερα χρήματα στο τραπέζι του πόκερ. Στην ΑΕΚ, ανά διαστήματα, μετέτρεπαν αθλητές και προπονητές σε μεσσίες, μόνο και μόνο από την απόγνωση που εκδήλωναν.
Η νέα διοίκηση, τουλάχιστον τώρα, μπορεί να το αλλάξει αυτό. Η επικείμενη φυγή του Έρικ Λαμέλα για την Αργεντινή μοιάζει με θετικό σημάδι.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΑΕΚ: Οι αντιδραστικοί
Όταν η ΑΕΚ απέκτησε τον Έρικ Λαμέλα, πήρε πακέτο τις… γκραβούρες του Μάριου Ηλιόπουλου. Ο νέος μεγαλομέτοχος είχε στο νου του και την εντύπωση. Ως νεοεισελθών, αντιμετώπισε με ελαφριά έπαρση το στάτους κβο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Έψαχνε, ασφαλώς, το χώρο του, αλλά είναι δύσκολο να μην παρεισφρήσεις και στο πεδίο του διπλανού όταν το κάνεις. Ο Ηλιόπουλος τελείωσε δύο μεταγραφές αεροδρομίου, τον Λαμέλα και τον Άντονι Μαρσιάλ.
Ουδείς εκ των δύο ευδοκίμησε. Έτσι, όταν με βαριά καρδιά έκλεισαν στην “Ένωση” την εποχή του Ματίας Αλμέιδα, έδωσαν στο νέο προπονητή τον πρώτο λόγο. Ο Μάρκο Νίκολιτς, ασφαλώς, έπρεπε να δείξει έργο. Φυσικά, για να πάρει η ΠΑΕ την απόφαση περί αποπομπής Λαμέλα, βοήθησε η πρόκριση στον τρίτο προκριματικό γύρο του Conference League. Ο Νίκολιτς, εξάλλου, δεν τον ήθελε στις προπονήσεις. Ωστόσο, η ισχυροποίηση της θέσης του στην ομάδα καθιστά αναγκαία τα αποτελέσματα.
Κοντά στο μηδέν
Ο Λαμέλα προσέφερε κοντά στο μηδέν στην ΑΕΚ. Το πρόβλημα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πώς το αφεντικό αντιμετωπίζει τη νοσταλγία. Ο Μάριος Ηλιόπουλος, όμως, τουλάχιστον τώρα δείχνει να μαθαίνει. Οι πρώτες θριαμβευτικές ημέρες εισόδου του ανήκουν στο παρελθόν. Οι μεταγραφές, η συναπτή άρνησή του για την παραχώρηση του Ορμπελίν Πινέδα. Ακόμα και η ακλόνητη πεποίθησή του πως η ΑΕΚ ήταν η κορυφαία ελληνική ομάδα. Ο Μάριος Ηλιόπουλος έχει μάθει ότι… δεν ξέρει. Είναι το πιο δύσκολο να μάθει κάποιος. Μόνο όμως η αποδοχή της άγνοιας οδηγεί στη γνώση.
Η φυγή Λαμέλα κάνει οριστικά τον προπονητή κεντρικό πρόσωπο στα τεκταινόμενα. Σε ό,τι αφορά το μεγαλομέτοχο, έχει όλο το χρόνο και τα παραδείγματα προκειμένου να γίνει σοφότερος.
Ο Αδέκαρος Κριτής
