Για κάθε Άρσεναλ κάθε σεζόν, από το 2004 και έπειτα, οι «invincibles« θα είναι το μέτρο σύγκρισης. Ουδείς υπέθετε τότε πως η ομάδα που κατέκτησε αήττητη το πρωτάθλημα, δεν θα το ξανάπαιρνε. Η Άρσεναλ του Αρσέν Βενγκέρ έμοιαζε να έχει στέρεες βάσεις, αλλά όλα άλλαξαν. Εκείνο το επεισοδιακό 2-0 στο «Ολντ Τράφορντ» το φθινόπωρο του 2004 ήταν κομβικό. Ο Βενγκέρ είναι ακόμη ο κορυφαίος προπονητής στην Ιστορία του συλλόγου, όσο κι αν τα τελευταία χρόνια οι άνθρωποι ήθελαν να φύγει. Ακριβώς αυτό τον έκανε κορυφαίο: ότι ενώ τον ήθελαν εκτός, ουδείς έπραξε τα ανάλογα για να σταματήσει τη θητεία του.
Όταν ο Βενγκέρ ανέλαβε την Άρσεναλ, ο χαρακτηρισμός ήταν απλός. Ήταν η «boring, boring». Δηλαδή η «βαρετή, βαρετή». Ξέφυγε επίπεδο, ωστόσο εκεί έγινε μια σύγχυση. Ο κόσμος της με κάποιον τρόπο νόμιζε ότι το όμορφο ποδόσφαιρο ήταν έμφυτο. Και τότε, όπως και τώρα, οι «κανονιέρηδες» είχαν πρόβλημα στο να νικούν άσχημα.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Άρσεναλ: Σημασία έχει…
Την Άρσεναλ εξάρθρωσε πρωτίστως νοητικά ο Ζοσέ Μουρίνιο. Ο Βενγκέρ, εξάλλου, έχασε όλες τις πνευματικές μάχες από το νεαρό Πορτογάλο. Ήταν σαν το τίμημα που έπρεπε να πληρώσει ο Μικέλ Αρτέτα. Ο Ισπανός τεχνικός έπρεπε να πείσει τον κόσμο ότι δεν ήταν η ουρά του Πεπ Γκουαρδιόλα. Ωστόσο, ασφαλώς διαπίστωσε ότι το επιχείρημα θα ήταν ακέραιο μόνο με την τελική νίκη. Την τελευταία τριετία, ωστόσο, οι «κανονιέρηδες» έμοιαζαν να λιώνουν υπό πίεση. Τουλάχιστον μέχρι τη φετινή σεζόν. Η Άρσεναλ, επιτέλους, νικάει άσχημα.
Ο Ανρί είπε ότι δεν συμφωνεί με το στυλ του Αρτέτα, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να κάνει τη δουλειά. Η ομάδα του Λονδίνου είναι κοντά στο πρώτο πρωτάθλημά της από το 2004. Της απομένουν επτά παιχνίδια στα οποία πρέπει να πάρει 16 βαθμούς για να το κατακτήσει μαθηματικά. Δεν είναι εύκολο, είναι πέντε νίκες και μία ισοπαλία.
Ημέρες θριάμβου
Τις προηγούμενες σεζόν, οι νεαροί της Άρσεναλ έλιωναν κάτω από συνθήκες πίεσης. Δεν δείχνει το ίδιο φέτος. Ωστόσο, βοηθά και η Μάντσεστερ Σίτι, που άφησε δύο πόντους στο «Άπτον Παρκ» με τη Γουέστ Χαμ. Πόσοι και πόσοι πρωταθλητές, εξάλλου, έγιναν τέτοιοι επειδή οι ανταγωνιστές ήταν εκείνοι που λύγιζαν… Τα δύο τελευταία πρωταθλήματα της Λίβερπουλ ήρθαν κατ’ αυτόν τον τρόπο.
Οι «κανονιέρηδες» έχουν την ευκαιρία να… τρίψουν στη μούρη των «κόκκινων», αλλά και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ότι το σερί χωρίς κούπα ήταν μικρότερο από τα δικά τους. Πέρασαν 26 χρόνια για να κατακτήσει η τελευταία το πρωτάθλημα (1967, 1993) και 30 για να το πάρει η Λίβερπουλ (1990, 2020). Θα είναι οπωσδήποτε αυτό κάτι. Κι αν έρθει με άσχημες νίκες, ουδείς θα το θυμάται.
