Όταν πεθαίνει άνθρωπος στα 91 του, όπως ο Γιάννης Κόλλιας, η ανάδειξη των ένδοξων σελίδων αποκτά ξεχωριστή υφή. Το ταξίδι της πορείας του στη ζωή ήταν γεμάτο ποδόσφαιρο. Χωρίς τεχνογνωσία, δίχως εργαλεία, με την αγορά απέχουσα πόρρω αυτού που είναι σήμερα. Αγνή αγάπη για το ποδόσφαιρο και στην υπηρεσία της ελπίδας. Πλέον, οι διεθνείς όροι σβήνουν την ομορφιά της ντοπιολαλιάς. Εθνική Ελπίδων ονομαζόταν κάποτε η ομάδα U21, που προσπαθούσε να πετύχει διάκριση στις διεθνείς διοργανώσεις. Μια υπέροχη ύφανση, που ανάδειχνε το αληθές. Δηλαδή, την ομάδα της ελπίδας, που θα τροφοδοτήσει με άντρες, την πρώτη Εθνική. Αφού τους έχει αναθρέψει σωστά. Μια διάπλαση Παίδων, δηλαδή, που θα προσφέρει έτοιμους άντρες στην κοινότητα.
Ο Γιάννης Κόλλιας το έκανε αυτό κάλλιστα. Ποτέ, όμως, στο βαθμό που το κατάφερε το 1998. Εκείνη η εθνική Ελπίδων ήταν μακράν η κορυφαία όλων των εποχών.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Γιάννης Κόλλιας: Τα… μπινελίκια του Μαυρογενίδη
Ο Γιάννης Κόλλιας είχε στη διάθεσή του ένα ρόστερ υπεράνω πάσης φαντασίας. Ο καλλιτέχνης πορτιέρε Δημήτρης Ελευθερόπουλος και ο Γιάννης Γκούμας και ο Τραϊανός Δέλλας και ο Ιεροκλής Στολτίδης. Επιπλέον, Παρασκευάς Άντζας και Βασίλης Λάκης και Σωτήρης Λυμπερόπουλος και Δημήτρης Μαυρογενίδης. Επιπροσθέτως, ο τρισμέγιστος Γιώργος Καραγκούνης, ο Άγγελος Μπασινάς, ο Παντελής Κωνσταντινίδης, ο Παύλος Δερμιτζάκης, ο Σωτήρης Κωνσταντινίδης, o Σταύρος Λαμπριάκος και φυσικά ο αρτίστας, ο μεγαλειώδης Νίκος Λυμπερόπουλος.
Εκείνη η ομάδα έφτασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1998. Έχασε μεν από την Ισπανία, 1-0, με το γκολ του Ιβάν Πέρεθ από το λάθος του Ελευθερόπουλου, ωστόσο η διαιτησία του Μίχελ Λούμπος ήταν σφαγιαστικής. Υπάρχει ένα οφθαλμοφανές πέναλτι που δεν δίνει και ο Μαυρογενίδης τον πλευρίζει και του σούρνει τα άσουρτα. Πλέον, ο Λούμπος πρέπει να ξέρει τι του είπε, αφού δούλεψε γενικός διευθυντής στον ΠΑΟΚ.
Το Euro 2004
Ο Γιάννης Κόλλιας, που από τη δεκαετία του ’70 επέδειχνε διακρίσεις με τις μικρές εθνικές, έδωσε πρωταθλητές Ευρώπης. Ακόμα κι εκείνοι που έκοψε το 2003 ο Ρεχάγκελ αξίζουν τη μνεία. Ήταν υπέροχη ομάδα και ότι δεν έγινε πρωταθλήτρια Ευρώπης τότε, είναι ολέθριο ποδοσφαιρικό λάθος. Τα ονόματα είναι συνυφασμένα με την οιστρηλασία του 2004, αλλά στις 31 Μαΐου του 1998, στο Βουκουρέστι, ήταν καταφανής ποδοσφαιρική αδικία. Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του.
Ο Αδέκαρος Κριτής
