Η εθνική Ελλάδος πήγε στο “Πάρκεν” για να παίξει το παιχνίδι, με τη Δανία (3-1), που θα την κρατούσε ζωντανή στην πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026. Εξ ορισμού αποστολή δύσκολη, δηλαδή, με ελπίδα να μην αποδειχθεί το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα εύθραυστο. Προσπάθησε να μην το δείξει, μετά το λάθος του Χρήστου Ζαφείρη, που έφερε το πρώτο γκολ της Δανίας. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι υπέκυψε. Έχουν περάσει σχεδόν επτά μήνες από το 3-0 με τη Σκωτία στη Γλασκώβη και την πρώτη ώρα της αναμέτρησης ένιωθες η απόσταση ξαφνικά μεγάλωσε.
Ήταν ένα ζήτημα το 3-0 του πρώτου ημιχρόνου. Η Εθνική για περίπου 18 λεπτά έμοιαζε ανώτερη της γηπεδούχου. Οι κάθετες πάσες στις γραμμές περνούσαν και τα τσιμπήματα από τα άκρα δημιουργούσαν προϋποθέσεις αντεπιθέσεων. Ό,τι κι αν έγραψαν, δηλαδή, τα xgoals σε εκείνο το σημείο, άνετα θα μπορούσε να είναι μπροστά στο σκορ. Μετά το λάθος, όμως, που έφερε το γκολ του Ράσμους Χόιλουντ, σιγά σιγά το οικοδόμημα κατέρρεε.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Εθνική Ελλάδος: Τι άξιζε
Η εθνική Ελλάδος έδειχνε να μη χάνει τον προσανατολισμό της. Αλλά οι Δανοί κυκλοφορούσαν την μπάλα όλο και ευκολότερα. Το Ίσακσεν-Φρόχολντ με ανεβάσματα στα δεξιά έμοιαζε εξαρχής δεδομένο. Ωστόσο, αφ’ ης στιγμής ανέβηκε ο Ντάμσγκαρντ, καταλάβαινε ο θεατής ότι ένιωθαν σιγουριά στο μαρκάρισμα του Κωνσταντίνου Καρέτσα. Όταν ήρθε το 2-0, με την κεφαλιά του Γιοακίμ Άντερσεν από το κόρνερ, εγχειρίδιο στο πώς τα κορμιά των επιτιθέμενων μπορούν να κατακτήσουν την περιοχή του αντιπάλου και να απομυζήσουν το ματσάρισμα, όλα είχαν τελειώσει. Πριν τη δεύτερη ανάσα, ο Κωνσταντίνος Κουλιεράκης έκανε δεύτερο λάθος και ο Ντάμσγκαρντ, από πίσω, έκανε το 3-0.
Αυτό που η Εθνική άξιζε, το έχασε στον πραγματισμό. Δεν είναι λαθρεπιβάτης στο διεθνές ποδόσφαιρο, ωστόσο κυρίως με τη Δανία πήρε μαθήματα. Πώς μπορεί ένα σύνολο να μετατρέψει, δηλαδή, την ταχυδύναμη σε καθολική ανωτερότητα. Πώς μπορεί να χάσει την ψυχραιμία του και άμεσα την επαφή του με το παιχνίδι.
Μια λαμπρή στιγμή
Από την άλλη πλευρά, το κενό για την εθνική Ελλάδος ήταν ψυχολογικό. Υπερείχε στο στρωμένο ποδόσφαιρο και αυτό έμελλε να φανεί σε ένα… γιουρούσι. Οι Δανοί αποφάσισαν, εξάλλου, να μπεγλερίσουν το δεύτερο ημίχρονο, κάτι που έδωσε στη “γαλανόλευκη” τη δυνατότητα να ηρεμήσει. Όταν ο Ιωαννίδης μπούκαρε και ο Τζόλης μείωσε, ό,τι ακολούθησε ήταν μια λαμπρή στιγμή. Ήταν ωραίο, για αλλαγή, να βλέπεις τους Δανούς βουτηγμένους στο άγχος. Με την πεποίθηση ότι αυτό το το γκολ, αν δεν το αναχαίτιζαν με πάγωμα παιχνιδιού, μπορεί να μην ήταν απλό ατύχημα. Η Εθνική δημιούργησε για ένα γεμάτο 15λεπτο, είχε ευκαιρίες, με κορυφαία του Παυλίδη. Απειλούσε, με γλώσσα σώματος, να μπει ξανά στο ματς.
Επανέφερε, τουλάχιστον στο θεατή, έστω και μέσα σε αχλή, την πεποίθηση ότι δεν παίζουν το παιχνίδι δίχως αξία. Κράτησε από το 63′ έως το 80′ και έπειτα οι Δανοί είχαν δύο δοκάρια. Ήταν ωραίο, όμως, όσο κράτησε.
Φιλικά τον Μάρτιο
Η εθνική Ελλάδος έπρεπε να παραμείνει ψύχραιμη και όταν αυτό έγινε δημιούργησε πλεόνασμα θάρρους. Όταν παρεισέφρησαν τα νεύρα και το παιχνίδι πήγε στη δύναμη, πριν τα απανωτά γκολ, είχε χάσει το τελευταίο πλεονέκτημά της. Η διεθνής σκηνή απαιτεί και την ψυχολογική ετοιμότητα. Το είδαν, οι διεθνείς, να συμβαίνει. Η Εθνική δεν θα πάει σίγουρα -και πάρα πολύ αποκαρδιωτικά- στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026. Αν λαλήσουν οι πολλοί κοκόροι, κιόλας, η θέση του Ιβάν Γιοβάνοβιτς πρέπει να θεωρείται επισφαλής. Η ΕΠΟ είναι αναγκασμένη, λοιπόν, να πιστέψει στην εξέλιξη που θα έχει το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές του, δηλαδή, μεγαλώνουν, δεν γερνούν. Απέχουν του πικ τους, ασχέτως αν, με τη ροπή προς την υπερβολή, θεωρήσαμε ότι είναι θαυματοποιοί.
Το δράμα της δυνητικής κατάρρευσης οπωσδήποτε θα φέρει κριτική. Η Εθνική θα παίξει φιλικά τον Μάρτιο, δηλαδή τις ημέρες των μπαράζ πρόκρισης. Η αλήθεια είναι ότι η εικόνα της πριν το ματς με τη Δανία στο Καραϊσκάκη δεν αποθάρρυνε την αισιοδοξία, η οποία, όμως, οπωσδήποτε δεν ήταν θεμελιώδης.




