Ο Τζέιμι Βάρντι ανακοίνωσε ότι η λήξη της σεζόν θα σηματοδοτήσει το τέλος της θητείας του στη Λέστερ. Παντελώς άγνωστος, ύστερα από ένα χρόνο στη Φλίτγουντ Τάουν, έφτασε στο Λέστερ το 2012. Ύστερα από 13 χρόνια, και με τις “αλεπούδες” από καιρό υποβιβασμένες, φεύγει από μια πόλη που τον λάτρεψε. Κυρίως, τελειώνει μια εποχή που έχει ένα πολύτιμο πετράδι στο μουσείο της. Η κατάκτηση του πρωταθλήματος της Premier League το 2016, εξάλλου, είναι ένα ιστορικό αποτύπωμα. Αυτό που έκανε τότε η Λέστερ του Κλαούντιο Ρανιέρι, μοιάζει πολύ δύσκολο να ξαναγίνει.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Κυρίως, όμως, ο Βάρντι ήταν “ένας από εμάς”. Μπορεί να τελειώσει τη θητεία του στη Λέστερ με ένα εκπληκτικό ολοστρόγγυλο δίδυμο αριθμών. Αν παίξει στα τέσσερα εναπομείναντα παιχνίδια της Premier League, θα φτάσει τις 500 συμμετοχές. Επιπλέον, θέλει δύο γκολ για να πάει στα 200 με την μπλε φανέλα.
Στο βίντεο που ανακοίνωσε την αποχώρησή του, εξάλλου, η επίσημη Λέστερ τον αποκάλεσε GOAT. Πιο συναρπαστικό, όμως, από τους αριθμούς, είναι το στυλ του πλέον 38χρονου επιθετικού, που μοιάζει με τον τελευταίο hellraiser.
Τζέιμι Βάρντι: Τα… κλωτσίδια στο σημαιάκι
Ο Τζέιμι Βάρντι δεν είναι γνωστός για το… πιώμα του, όπως ο Τζακ Γκρίλις, αλλά είναι δύσκολο να μην… τσούζει κάτι. Το φιζίκ του παιδιού από το Σέφιλντ, πάντως, παραπέμπει στον hellraiser. Στη Βρετανία υπήρχε ολόκληρο… κίνημα από δαύτους, ειδικά τις δεκαετίες του ’60 και του ’70. Πιο γνωστοί εξ αυτών ήταν βραβευμένοι ηθοποιοί, όπως ο Πίτερ Ο’ Τουλ και ο Ρίτσαρντ Χάρις. Ο αναγνώστης σίγουρα έχει κάνει παρόμοιες γνωριμίες: ήταν εκείνοι που έπιναν έως… νοσοκομείου, έμπλεκαν σε παράλογα κωμικές περιπέτειες και είχαν συνεχώς λυμένο το ζωνάρι, προφανώς για καβγά.
Ο Βάρντι με το πονηρό χαμόγελο έμοιαζε με μέλος των OASIS. Εύκολα, δε, θα περνούσε για αδελφός των παρανοϊκών Γκάλαχερ, Νόελ και Λίαμ. Προφανώς η εικόνα αυτή δεν συνάδει με την ευρωστία του. Είναι, εξάλλου, ένας καλά προπονημένος αθλητής. Όλοι οι πανηγυρισμοί, όμως, όπως τα κλωτσίδια στο σημαιάκι του κόρνερ, δείχνουν προς αυτήν την κατεύθυνση. Ο Βάρντι είναι σχετικά αψύς και μοιάζει απειλητικός, ακόμα κι όταν προβαίνει σε διαμαρτυρία. Πειράζει οπαδούς, όπως εκείνους της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, που έχει γίνει ο εφιάλτης τους. Λόγω της αγάπης του, εξάλλου, για τη Γουένσντεϊ, ομάδα επίσης της πόλης που είδε το πρώτο φως, τα γκολ του συνοδεύει ατέρμονη καζούρα.
Φυσικά, η Λέστερ είναι η ομάδα του. Η πόλη του. Ο Βάρντι, επιπλέον, είπε “εις το επανιδείν”. Κάποια στιγμή θα επιστρέψει. Προς το παρόν, πάντως, θα απολαύσει τα τελευταία τέσσερα παιχνίδια. Επιπλέον, θα είναι σε αναμονή μιας συναισθηματικής καταιγίδας, μια και θα λάβει ατέλειωτη αγάπη.
Ο Αδέκαρος Κριτής
