Όταν παίζει η Βραζιλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ο χρόνος ακολουθεί μια τεθλασμένη οδό. Μετράει διαφορετικά, για την ομάδα που έγινε θρύλος του παιχνιδιού. Ό,τι ψάχνεις σε αυτό, θα το βρεις στη Βραζιλία. Ζαβολιά, την αποκαλούν jeitinho. Τέχνη, αλλά ακόμα και οργάνωση. Πόνος και αντίστοιχη χαρά. Η Βραζιλία είναι η εθνική ομάδα του πλανήτη, εκείνη που θα έβαζε ο άνθρωπος να προϋπαντήσει τους εξωγήινους. Η κίτρινη φανέλα και το μπλε σορτσάκι έχουν κάνει, εδώ και 56 χρόνια, την εντύπωσή τους στη συλλογική μνήμη. Οι ιστορίες ενέχουν το δραματικό στοιχείο. Από τον Πελέ που έκλαιγε ενώ οι υπόλοιποι χόρευαν σάμπα, πριν τον τελικό με την Ιταλία το 1970, έως την κατάρρευση του Ρονάλντο πριν τον τελικό με τη Γαλλία στον τελικό του 1998. Από την κατάρρευση το 1950 μέχρι το κούρεμα του Ναζάριο το 2002. Φυσικά, από τα δύο άνισα πόδια του Γκαρίντσα μέχρι τα τσιγάρα του Σόκρατες και τον Πάολο Ρόσι.
Βραζιλία: Οι αποκλεισμοί
Η Βραζιλία μετράει, βέβαια, πέντε σερί αποκλεισμούς. Οι τέσσερις, στη φάση των προημιτελικών. Μόνο σε έναν, εκείνο το μακελειό από τη Γερμανία το 2014 μέσα στη Βραζιλία, δεν ήταν φαβορί. Ο τραυματισμός του Νεϊμάρ την κατέστησε ακόμα περισσότερο τρωτή. Έμοιαζε, δε, εκείνο το εφιαλτικό πρώτο μισάωρο στο Μπέλο Οριζόντε, ανοχύρωτο χωριό, βορά στις ορέξεις του Τζένγκις Χαν. Η Βραζιλία δεν έχει συνέλθει, βέβαια, από αυτό το μετατραυματικό στρες του 7-1. Το ίδιο ισχύει με τις νίκες των Γαλλίας το 2006, Ολλανδίας το 2010, Βελγίου το 2018 και Κροατίας το 2022, όλες στα προημιτελικά.
Η «σελεσάο» πάει σε ακόμα ένα Παγκόσμιο Κύπελλο και, ενώ η λάμψη της παραμένει ατόφια, δεν είναι από τα φαβορί. Η παρουσία του Κάρλο Αντσελότι στον πάγκο, βέβαια, είναι υπόσχεση για ελευθεριότητα στον αγωνιστικό χώρο. Ωστόσο, το πρώτο παιχνίδι για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, αυτό με το Μαρόκο (14/6-1:00), δεν θα είναι εύκολο.
Παγκόσμιο ζήτημα
Η πορεία της Βραζιλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, λοιπόν, μοιάζει με παγκόσμιο ζήτημα. Η ομάδα μπορεί να έχει χάσει το κοινό της, αλλά διατηρεί τη λάμψη της. Τα 24 χρόνια αποχής είναι ένα τέταρτο του αιώνα. Το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει και οι Βραζιλιάνοι, αναπόφευκτα, μοιάζουν να έχουν μείνει πίσω. Η εντολή απανταχού των ποδοσφαιρόφιλων δεν ενέχει κυνισμό. Joga bonito (παίξε όμορφα) για jogo bonito (όμορφο παιχνίδι), Βραζιλία. Δημιούργησε ξανά όνειρα, μήτρα των ποδοσφαιρικών θεών. Επίστρεψε σπίτι δοξασμένη, ανεξαρτήτως νίκης και ήττας. Πάντως, επίστρεψε σπίτι. Δεν έχουν σταματήσει να σε αγαπούν στην Κόπα Καμπάνα, την οποία άφησες για τα λεφτά. Ίσα ίσα, κάθε φορά που ένα κορίτσι με μπικίνι κάνει κοντρόλ, ο Ντίντι σουτάρει με το τρίτο δάχτυλο. Κάθε φορά που ένα αγόρι κάνει κεφαλιές, ο Γκαρίντσα σπάει τη μέση. Τέλος, οσάκις η μπάλα παραμένει στον αέρα και από το ένα πόδι φτάνει στο άλλο χωρίς να ακουμπήσει στο έδαφος, ο Πελέ την στέλνει στον Κάρλος Αλμπέρτο. Διότι σημασία δεν είχε να τον δει, παρά μόνο να τον ακούσει.
Ο Αδέκαρος Κριτής