Ο ΠΑΟΚ έκανε τη μεγαλύτερη πώληση στην Ιστορία του με τον Γιάννη Κωνσταντέλια. Αντί να γιορτάζει τα 30 μύρια, μάλλον τού έλειψε αφόρητα από το πρώτο λεπτό ο εκθαμβωτικός αρτίστας. Η τέχνη είναι η κόρη της ελευθερίας, έτσι δεν είναι παράλογο. Τα λεφτά αγοράζουν, βέβαια, ένα μεγάλο ποσοστό της ελευθερίας. Ωστόσο, όχι όλη. Αυτό το κομμάτι που δεν έχει τιμή, είναι ακριβώς εκείνο που λείπει. Εξάλλου, αυτός είναι ο λόγος που δεν μπαίνει κόστος. Ο ΠΑΟΚ, λοιπόν, μοιάζει να έχει λανθάνουσα εξάρτηση από τον Γιάννη Κωνσταντέλια. Αυτό, μάλιστα, δεν δείχνει εύκολα -δείχνει ξεκάθαρα. Ο αναγνώστης πρέπει να κοιτάξει καλά τον Όγκιεν Ούγκρεσιτς, της Παρτίζαν Βελιγραδίου, και να διαπιστώσει αν του θυμίζει κάποιον.
Ο Όγκνιεν Ούγκρεσιτς, λοιπόν, μοιάζει πολύ με τη σλαβική έκδοση του Κωνσταντέλια. Όχι στο ποδοσφαιρικό στυλ απαραιτήτως όσο στο πρόσωπο. Έτσι, ο «έρωτας» του δικεφάλου με το δικό του παιδί πάει σε άλλο επίπεδο.
ΠΑΟΚ: Ελπίζουν να τους βγει
Ο ΠΑΟΚ δίνει οκτώ εκατομμύρια ευρώ για να πάρει ένα από τα σημαντικά ταλέντα του ποδοσφαίρου της Σερβίας. Ο Ούγκρεσιτς, εξάλλου, είδε το πρώτο φως έξι μέρες αφού ο Ζινεντίν Ζιντάν κουτούλησε τον Μάρκο Ματεράτσι στον τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου 2006. Γεννημένος στις 15 Ιουλίου 2006 και μέσος, μοιάζει μπαλαδόφατσα. Κοιτάς τις φωτογραφίες και το ένστικτο λέει ότι ο ποδοσφαιριστής θα βγει. Εξάλλου, δεν θα αλλάξει καν χρώματα στη φανέλα του. Ούτως ή άλλως, ΠΑΟΚ και Παρτίζαν είναι συγγενείς από πεποίθηση, τουλάχιστον οπαδικά.
Είναι, βέβαια, μια κίνηση που κάνει ο Ιβάν Σαββίδης και για να εξευμενίσει τον κόσμο, για την πώληση του Κωνσταντέλια. Αν οι ΠΑΟΚτζήδες είδαν τον τελικό του γερμανικού Super Cup παρέα με… χαρτομάντιλα, ουδείς ξέρει. Πάντως, ο Ούγκρεσιτς ίσως πρέπει να καλύψει ένα κενό, το οποίο είναι το χειρότερο από όλα. Δηλαδή, συναισθηματικό.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Η αίσθηση της απώλειας
Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ, λοιπόν, έχει την αίσθηση της απώλειας. Με τον Χρήστο Τζόλη δεν την απέκτησε, αφού τον άφησε να φύγει νωρίς. Ωστόσο αυτή η τετραετία του Βολιώτη δημιούργησε αυτό το γλυκό συναίσθημα που το ευαίσθητο παιδί βρίσκει στη «Μελωδία της Ευτυχίας». Ο Κωνσταντέλιας δεν μένει πια εδώ, η ζωή όμως συνεχίζεται. Η συγκεκριμένη φράση μοιάζει προωθητική, παρ’ όλα αυτά ισχύει θέλει δεν θέλει κάποιος. Πάνω στην καρδάρα με το χυμένο γάλα να κλαίει, συνεχίζει να ισχύει.
Ο Αδέκαρος Κριτής
