Ο Μαρσέλο Μπιέλσα όντως δεν είναι μοντέλο. Όχι μόνο δεν είναι μοντέλο, αλλά μοιάζει να προκύπτει από τα βάθη των 80s. Ένας προπονητής που δεν είναι ακριβώς ρέκτης της εξέλιξης, χωρίς, πάντως, να την απορρίπτει. Στο παιχνίδι της Ουρουγουάης με τη Σαουδική Αραβία, ο Μπιέλσα καθόταν, κατά το σύνηθες, σε ένα τρόπον τινά σκαμπό. Οι ποδοσφαιριστές που έκανε αλλαγή περνούσαν από μπροστά του και εκείνος δεν έκανε καν οπτική επαφή. Ο Μπιέλσα, εξάλλου, ετών εβδομήκοντα και οσονούπω 71 (21 Ιουλίου 1955), είναι, εξάλλου, ένδοξο προπονητικό τέκνο των 80s. Η θητεία του με τους Νιούελς Ολντ Μπόις και την κατάκτηση των πρωταθλημάτων στην Αργεντινή, εξάλλου, έγινε ενώ η δεκαετία των ’90 ανέτειλε. Ο Μπιέλσα ήταν μεγάλος σταρ προπονητής, αλλά δεν μπορούσε ούτως ή άλλως όλη τη δημοφιλία και τον τρόπο που άλλαζε η αναγνωρισιμότητα των προσώπων.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Μαρσέλο Μπιέλσα: Η σημασία του βλέμματος
Ο Μαρσέλο Μπιέλσα, λοιπόν, είναι ένας στριφνός προπονητής. Λατρεύει το ποδόσφαιρο στο βάθος του, αλλά αδιαφορεί για την επιφάνειά του. Έτσι, όταν η FIFA έδειξε την επίσημη φωτογραφία του, οι δημοσιογράφοι «τσίμπησαν». Ο Αργεντινός τεχνικός της Ουρουγουάης έπρεπε να απαντήσει σε ερώτηση γιατί δεν κοίταζε την κάμερα. Το έκανε. Είπε, δηλαδή, «δεν είμαι μοντέλο». Και συνέχισε μιλώντας για το πόσο άσχετο είναι το πού κοιτάζουν τα μάτια κάποιου.
Δεν είναι σαφές αν ο Μπιέλσα μισεί ό,τι έχει να κάνει με το σύγχρονο κόσμο. Αν θέλει να συμμετέχει σε ό,τι υπαγορεύει το πνεύμα της εποχής. Είναι μεγάλος άνθρωπος, εξάλλου, δεν κοουτσάρει όρθιος. Με βεβαιότητα, όμως, δεν συμπαθεί ό,τι συμβαίνει στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Πλειστάκις, από παρουσία και μόνο, έχει δείξει πως δεν τον απασχολεί. Κι αυτό είναι η καλή περίπτωση.
Ο κήπος
Ο Μαρσέλο Μπιέλσα, θα μάντευε κάποιος, δεν έχει φίλους στο ποδόσφαιρο. Έχει, όμως, για φίλο το ποδόσφαιρο. , στον ελεύθερο χρόνο του, να κοιτάζει τον ουρανό. Να φτιάχνει τον κήπο του με μια κάπως πονεμένη μέση. Να τρώει, επίσης, ό,τι υπάρχει εκείνη τη στιγμή διαθέσιμο. Δεν τον ενδιέφερε, εξάλλου, ποτέ η βιτρίνα και δεν θα αρχίσει να το κάνει τώρα. Δεν είναι ο μεγαλοϊδεάτης προπονητής, αλλά είναι οραματιστής με τον τρόπο του. Κυρίως, είναι ένα από εκείνα τα παλιά κτίρια, τα αρχοντικά, που ακόμη στέκει δίπλα στα νεότευκτα. Εκείνα, δηλαδή, που δημιουργώντας νέο ήθος, προσπαθούν αρειμανίως να καταργήσουν το παλιό.
