Οι φίλοι της ΑΕΚ πήγαν στο γήπεδο και είχαν μία σίγουρη πληροφορία. Το είχε κάνει. Του χρόνου φτάνουν τα 50 τα χρόνια που θα έχουν περάσει από το 3-0 επί της ΚΠΡ. Η ΑΕΚ ήταν τότε στα προημιτελικά του UEFA. Τώρα, στα προημιτελικά του Conference League, η πληροφορία, που όλοι οι ΑΕΚτζήδες γνωρίζουν ως ένδοξη στιγμή, απέκτησε το δικό της νόημα. Έδωσε συνοχή στην ελπίδα. Άλλο είναι να το έχεις κάνει και άλλο, να το ψάχνεις μία φορά. Όποτε ο Παναθηναϊκός είναι 2-0 με ρεβάνς στο γήπεδό του, το έχει κάνει. Ο Ολυμπιακός το έκανε με ήττα 4-1 στο δικό του. Είναι, τέτοιες υπερβάσεις, ιστορικά ορόσημα.
Το 3-0 της Ράγιο Βαγεκάνο στο πρώτο παιχνίδι άφηνε ελάχιστες πιθανότητες. Ωστόσο, κάθε μέρα και από λίγο, η επίδραση του ’77 εγκαθίστατο στον ψυχισμό των ΑΕΚτζήδων. Μέχρι το βράδυ της Πέμπτης 16 Απριλίου, είχε γίνει η μετατροπή. Έγινε το «το έχει κάνει», «θα το ξανακάνει».
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΑΕΚ: Όμορφο χάος
Η ΑΕΚ μπήκε στο γήπεδο για να φάει. Το έκανε, με τον Ζίνι να κάνει το κορυφαίο παιχνίδι του στη σεζόν. Η Νέα Φιλαδέλφεια παρήγαγε κατά εκατοντάδες τα ντεσιμπέλ, η δόνηση έφτανε μέχρι την Αγίου Μελετίου. Ήθελε να μπει με την μπάλα στα δίχτυα και δυνητικά το έκανε, μόλις στο 13′. Η νύχτα έμοιαζε ονειρεμένη -και όταν βρήκε το δεύτερο γκολ πριν λήξει το πρώτο ημίχρονο, έγινε φαντασίωση. Όταν ο Ζίνι μιμήθηκε τους κορυφαίους μπαλερόν για να πιάσει μια απίστευτη κεφαλιά μόλις στο 50′, η ΑΕΚ είχε ήδη βρει σκορ παράτασης.
Η Ράγιο ήταν στα σκοινιά και από εκεί έφτιαξε τη μία σοβαρή φάση που της αντιστοιχούσε στο παιχνίδι. Ήταν προϊόν, όμως, της έκστασης της γηπεδούχου. Οι χώροι που άφησε για να σκοράρει ο πανέξυπνος Ίσι Παλαθόν ήταν το κενό της υπερβολικής επιθυμίας.
Άντεξε
Η ΑΕΚ έμοιαζε, τη στιγμή του γκολ της Ράγιο, που έφτασε στα πρώτα ημιτελικά της Ιστορίας της, να ψάχνει δύο γκολ. Η ορμή που την οδήγησε στο σκορ παράτασης, την πρόδωσε σε μόνο μία φάση. Είναι το πολεμικό μοτίβο του ποδοσφαίρου, το ρητό, «όσες μάχες κι αν νικήσεις, αν χάσεις την τελευταία, θα χάσεις». Μετά το γκολ, η ΑΕΚ έμοιαζε να ξύπνησε από όνειρο. Ήταν, τότε, δόκιμο να ψάξει τη μία στιγμή που θα έστελνε την αναμέτρηση ξανά στην παράταση. Σιγά σιγά βρήκε ξανά το θάρρος για το τελευταίο ντου, με όσα καύσιμα της είχαν απομείνει. Δεν τα κατάφερε, όμως η νύχτα ήταν όντως μαγική. Έφτασε τόσο κοντά να το ξανακάνει, που το όνειρο των ΑΕΚτζήδων, οι οποίοι τραγουδούσαν τον ύμνο παθιασμένα στο τέλος, συγκέντρωνε, εν τέλει, πιθανότητες.
