Όλοι θέλουν να κερδίζουν στο στοίχημα. Αυτό που διαφέρει είναι το modus lavorandi. Ο ένας παίκτης, πιο σχολαστικός, προτιμά τη μεθοδικότητα. Ο τζόγος είναι στη φύση του άλλου. Υπάρχουν και τα μεσαία επίπεδα. Εκείνοι που το κάνουν σποραδικά και αυτοί για τους οποίους το ποντάρισμα είναι όντως τυχερό παιχνίδι, όπως το Λόττο. Σε όλες τις περιπτώσεις ισχύουν δύο νόμοι. Ο ένας, δηλαδή, ότι δεν μπορείς να κάνεις 10 φορές το ίδιο πράγμα και να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα. Ο άλλος, ωστόσο, πως αν κάνεις 1.000 φορές το ίδιο πράγμα, μπορείς όντως να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα.
Τα Χριστούγεννα του 1918, στη ρουλέτα του καζίνο του Μόντε Κάρλο, ήρθε 26 διαδοχικές φορές το μαύρο. Αυτό, βέβαια, συνέβη επειδή τα μαθηματικά δουλεύουν διαφορετικά από τον άνθρωπο. Στην πρώτη ριξιά, το μαύρο και το κόκκινο συγκεντρώνουν από 50%. Στη δεύτερη, ωστόσο, ενώ κάποιος θα περίμενε ότι το κόκκινο θα είχε περισσότερες πιθανότητες, είναι ίδιες και μειωμένες και για τα δύο, δηλαδή 25%. Στο 12,5% είναι την τρίτη. Μακάρι να ήταν εφικτό, κιόλας, να το εξηγήσει κάποιος που δεν ξέρει ακριβώς με απλά λόγια.
Στοίχημα: Επιμονή
Αν ένας παίκτης στο στοίχημα ποντάρει σε δύο σκορ 4-4 σε ένα δελτίο, τότε πετάει το ακόμα και ένα ευρώ που θα δώσει. Μόνο το πρώτο 4-4 σε ένα ψηφιδωτό 100 παιχνιδιών έχει απειροελάχιστες πιθανότητες. Δεν φτάνει, δηλαδή, να έρθει ένα παιχνίδι 4-4, που είναι σχεδόν απίθανο, πρέπει να διαλέξει ο παίκτης το σωστό. Αν είναι αυτό σχεδόν αδύνατον να συμβεί, καταλαβαίνει κάποιος πόσες είναι οι πιθανότητες όχι μόνο να τελειώσει 4-4 το δεύτερο παιχνίδι, αλλά και να το βρει ο παίκτης.
Ωστόσο, αν σε ένα δελτίο κάθε εβδομάδα για 10 χρόνια ένας παίκτης συνεχίζει να παίζει δύο ματς να λήξουν με 4-4, δεν θα μπορούσε κάποιος να αποκλείσει να το πιάσει. Το θέμα δεν είναι, λοιπόν, τα 4-4 σε αυτήν την περίπτωση. Είναι περισσότερο ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να παίζει δύο 4-4 σε ένα δελτίο και τις 52 εβδομάδες του χρόνου. Δηλαδή, 520 δελτία σε 520 εβδομάδες. Όμως, όσο περισσότερα είναι τα δελτία και η μηχανική κίνηση τόσο πιο αυξημένες είναι οι πιθανότητες.
Στο κυνήγι του απίθανου
Έτσι, λοιπόν, αυτό το κείμενο είναι για την ήττα στο στοίχημα. Για τον παίκτη που στο μυαλό του έχει το απίθανο και θέλει να το κάνει πραγματικότητα. Ο κόσμος γυρίζει και ενδεχομένως να υπάρξει μία Κυριακή που τέσσερις ομάδες θα φέρουν δύο 4-4. Ο παίκτης δεν ψάχνει την επιτυχία την πρώτη Κυριακή που θα γίνει αυτό, ίσως όχι τη δεύτερη. Αν οι πιθανότητες είναι ένα τοις εκατό, ας πούμε, τότε είναι πέντε Κυριακές σε 500 εβδομάδες. Στόχος, λοιπόν, είναι να έχει δώσει το «παρών» όταν αυτό συμβεί. Να βάλει, δηλαδή, τη λογική της συνήθειας στην τύχη και να προσπαθήσει να το στατικοποιήσει. Διότι κάποια στιγμή θα συμβεί. Απλώς είναι άδηλο το πότε και είναι άγνωστος ο Χ που θα το καταφέρει.