Ο κόσμος της Λίβερπουλ μοιάζει να καταλαβαίνει τα πάντα. Να του μιλάει, δηλαδή, το ίδιο το ποδόσφαιρο. Απόγευμα Κυριακής στο «Άνφιλντ», την ιεροτελεστία τηρούν κανονικά. Περπατούν στους δρόμους, παίρνουν τα λεωφορεία, ακόμα και τα αυτοκίνητα. Ο ήλιος είναι της άνοιξης, αλλά ουδείς γελάει εαυτόν. Το κρύο παραμένει τσουχτερό. Πηγαίνουν, όμως, να δουν την ομάδα. Καλή, κακή, αυτή που είναι. Οι Scousers δεν την κρίνουν, τουλάχιστον όχι όπως οι Έλληνες δήθεν φίλοι της, που την σχολιάζουν στη βάση της νίκης. Στο παιχνίδι με την Τότεναμ, για την Premier League, η Λίβερπουλ έπαιζε για να μπει στην τετράδα.
Στο 17′, λοιπόν, ήρθε ένα φάουλ εκτός περιοχής. Από τη στιγμή που ο Ντομινίκ Σομποσλάι έφτασε στην μπάλα, στο «Άνφιλντ» έπεσε ιερατική σιγή. Ούτως ή άλλως, μόνο καλά έχουν να πουν φέτος για τον Ούγγρο. Είναι από τους λίγους, εξάλλου, που σε ό,τι αφορά την κριτική έχει, φέτος, λευκό μητρώο.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Λίβερπουλ: Ούτε… ψίθυρος
Οι οπαδοί της Λίβερπουλ, λοιπόν, υιοθέτησαν το μυστήριο της σιωπής. Ήταν πάνω κάτω μισό λεπτό που ουδείς μιλούσε στις κερκίδες. Σε κάποιο σημείο, που ξέφυγε μια φωνή, έμοιαζε παράνομη. Σαν να έβλεπαν την εκτέλεση της θανατικής ποινής, προέβαλε η συνειδητότητα. Μια συναίσθηση απέναντι στη στιγμή, αλλά και μια προετοιμασία για την έκρηξη. Πόσο ταιριαστό έμοιαζε, σε εκείνο το σημείο, να μπει ένα γκολ.
Εν είδει μεταφυσικής, λοιπόν, ήταν σαν να το περίμεναν. Προφανώς, άλλες τόσες φορές μια απόπειρα αποδείχθηκε άστοχη. Ωστόσο, αν και η μοιρολατρία δεν συνάδει με το zeitgeist, η ζαβολιά της συνεννόησης με το πεπρωμένο δεν βλάπτει. Ο Σομποσλάι έγινε, λοιπόν, το παιδί της μοίρας. Επιπλέον, μπήκε στις σελίδες ενός βιβλίου που θα γράψει κάποιος.
Επιχείρηση
Η Λίβερπουλ είναι, αυτό ξεκάθαρα, επιχείρηση. Όμως στις καρδιές των φίλων της παραμένει κίνημα. Είναι τόσο ζωογόνος αυτή η αγάπη, που μοιάζει να μετατρέπεται σε αυτό. Έστω κι αν η αξία της φτάνει το δισεκατομμύριο σε λίρες. Έχει κι αυτό, τουλάχιστον στους ρέκτες του againstmodernfootball, τη σημασία του.
Ο Αδέκαρος Κριτής
