Ο ΠΑΟΚ την εποχή του Ραζβάν Λουτσέσκου είναι η ομάδα που δημιουργεί ελάχιστη ανασφάλεια πριν από μεγάλα ματς. Ο «δικέφαλος», εξάλλου, έχει ξεπεράσει κρίσεις ακριβώς επειδή μπροστά του έχει σημαντικό παιχνίδι. Αυτό με την Μπέτις, βέβαια, για το Europa League, δεν ήταν τέτοια περίπτωση. Οι γηπεδούχοι, εξάλλου, μπήκαν με αέρα στην Τούμπα. Σε κάθε περίπτωση, έσβησαν μία ομάδα που έχει γνωρίσει μόνον τέσσερις ήττες στη LaLiga. Από την αρχή έως και το γκολ του Αντρίγια Ζίβκοβιτς, ήταν απίθανο κάποιος να απαντήσει «Μπέτις» στην ερώτηση »ποιος θα σκοράρει πρώτος;»
Οι προπονητές φέρουν περί πολλού τα διαστήματα που η ομάδα τους τα βγάζει πέρα ενώ υποφέρει. Ο συμπαγής ΠΑΟΚ δεν πέρασε, ωστόσο, κάποιο βασανιστήριο μέχρι να σκοράρει. Ενώ η σύμπτυξη της εμφάνισής του αφορά κυρίως στο διάστημα που ο Γιάννης Κωνσταντέλιας ήταν στον αγωνιστικό χώρο, πολύ μεγαλύτερη σημασία έχει αυτό που έγινε πριν.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΠΑΟΚ: Πάθος και λογική
Ο προπονητής του ΠΑΟΚ αυτό θα φέρει περί πολλού. Όταν, από το πρώτο λεπτό δηλαδή, ένα σύνολο ομοιογενές πήρε τη θέση του και διαμοίρασε το πάθος και τη λογική ισόποσα. Παραδείγματος χάρη, ο Ολυμπιακός με τη Λεβερκούζεν έκανε ένα ματς πάθους. Ωστόσο, όταν οι Γερμανοί έβγαζαν ποδοσφαιριστές στην πλάτη, ήταν αναγκαίοι οι ηρωισμοί. Ασφαλώς και δεν είναι συγκρίσιμα τα μεγέθη, παρ’ όλα αυτά ο «δικέφαλος» έδινε την αίσθηση του απόλυτου ελέγχου. Έμοιαζε, λοιπόν, με έναν Κασπάροφ με εμφανείς μυώνες, που φορά τα γάντια του μποξ.
Το επίνειο μιας τέτοιας υπέροχης εμφάνισης είναι ο χρόνος. Η σημασία, δηλαδή, που έχει για μία ομάδα που κρατάει σταθερό τον κορμό της. Η χλαπαταγή είναι πιο σταθερή από εκείνη ενός συνόλου που ο ένας δεν ξέρει τα χούγια του άλλου.
Στο Λυών
Αυτήν τη στιγμή, λοιπόν, ο ΠΑΟΚ είναι 12ος. Μπορεί να νικήσει στο Λυών (29/1-22:00), για την τελευταία αγωνιστική της League Phase, και να μην μπει καν στην οκτάδα. Το παράσημο, όμως, είναι ότι δεν υπάρχει άγχος για έλλειψη ανταγωνισμού απέναντι στην πρώτη ομάδα της βαθμολογίας. Αυτό, εξάλλου, έχει κερδίσει με τα θεμέλια που το ίδιο το σύνολο έχει θέσει. Είναι, δηλαδή, απίθανο η ομάδα του Λουτσέσκου, σε οποιοδήποτε σημείο της, να κηρύξει εαυτόν ανοχύρωτη πόλη. Μπορεί να μην αντιμετωπίζει εξαιρετικά τις παθογένειες, αλλά μπροστά στην πρόκληση, κρατά το μαχαίρι στα δόντια της. Και είναι τόσο μεγάλο το στόμα της, που το μαχαίρι δεν φαίνεται.
Ο Αδέκαρος Κριτής
