Ο Παναθηναϊκός έχει οπωσδήποτε τις στιγμές του στην Ευρώπη. Πόρρω, όμως, απέχει της ομάδας του ένδοξου παρελθόντος. Μάλιστα, αυτό ήταν κοντινό πριν λίγα χρόνια, ωστόσο τώρα έχει γίνει μακρινό. Η τελευταία πραγματικά σπουδαία στιγμή του, εξάλλου, ήρθε τη σεζόν 2008-09. Τότε, δηλαδή, που πέρασε από όμιλο στη φάση των “16” του Champions League. Που, επιπλέον, νίκησε 1-0 μέσα στο “Τζουζέπε Μεάτσα” την Ίντερ του Ζοσέ Μουρίνιο. Δεν χρειάζεται, εξάλλου, να είσαι μεγάλος για να μνημονεύεις περιχαρώς την κεφαλιά του Γιοσού Σαριέγκι. Ωστόσο, τα παιδιά που είδαν το πρώτο φως του κόσμου την επόμενη ημέρα, φέτος τελείωσαν την Α’ Λυκείου.
Τι συμβαίνει λοιπόν; Οπωσδήποτε, το “τριφύλλι” κατατρύχουν συμπλέγματα. Η εικόνα στην Ευρώπη, ακόμα και σε αποτυχίες, ανάδειχνε την εσάνς της σπουδαίας ομάδας.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Παναθηναϊκός: Όντως… DNA;
Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, έχει κάποιες σπουδαίες ημέρες στην Ευρώπη. Υπάρχουν εκρήξεις, όπως εκείνο το παιχνίδι στη Μασσαλία για τον τρίτο προκριματικό του Europa League το καλοκαίρι του 2023. Δηλαδή, το θρίαμβο επί της πανάκριβης Μαρσέιγ την ημέρα της ανάδυσης του Φώτη Ιωαννίδη ως σταρ. Επίσης, το περυσινό 2-0 επί της Λανς στο ΟΑΚΑ, τη νύχτα μιας εκστατικής ανατροπής.
Αλήθεια είναι, όμως, πως δεν βρίσκει συνέχεια στην αλληλουχία. Ένας παλιός Παναθηναϊκός θα έλεγε, με βεβαιότητα, πως η Φιορεντίνα δεν θα τον απέκλειε πέρυσι, στη φάση των “16” του Conference League. Ή, επιπλέον, πως δεν θα έχανε από τους Ρέιντζερς 2-0 στη Γλασκώβη, σε παιχνίδι που τους… έπιασε από το λαιμό. Θα το τόνισε, αναφερόμενος στην ομάδα των αρχών του μιλένιουμ. Ή, εν πάση περιπτώσει, εκείνες στα μέσα των δεκαετιών του ’80 και του ΄90.
Σύμπλεγμα ή τυχαιότητα;
Οι Παναθηναϊκοί, σίγουρα, ψάχνουν εκείνη την αποτελεσματική ομάδα που είχε πειθαρχία και κυρίως ψυχραιμία να τελειώνει φάσεις. Αυτή που περνούσε από το Γκελζενκίρχεν, το Αμβούργο, τη Μαγιόρκα, που φόβιζε την ομαδάρα της Άρσεναλ και ψάρωνε εκείνη της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Που για ελάχιστα εκατοστά δεν έφτασε στους ημιτελικούς του Champions League το 2002.
Οι “πράσινοι” ψάχνουν το γονίδιό τους, αν, όντως, αυτό υπάρχει. Η αίσθηση του εγκλωβισμού, όμως, φέρνει πανικό και κλειστοφοβία. Μοιάζουν να μην μπορούν να διευθετήσουν στην ολότητά της οποιαδήποτε κατάσταση. Το 2-0 στη Γλασκώβη είναι ανατρέψιμο. Όμως, η ομάδα του Ρουί Βιτόρια πρέπει να μπει στον αγωνιστικό χώρο με την ώθηση που δίνουν εκείνες οι παλιές ευρωπαϊκές εποχές. Σίγουρα, όχι με την πίεση που, μάλλον άθελά τους, ασκούν σε όλον τον οργανισμό.
Ο Αδέκαρος Κριτής
