Ο Τάκης Γκώνιας αποτέλεσε την προσωποποίηση του αναχρονιστικού, με την καλή έννοια. Δεκάρι σοβαρό, πέτυχε τη μετάβαση της εποχής του ποδοσφαίρου που η δημιουργία ήθελε οχύρωμα. Όπως κι άλλοι ποδοσφαιριστές της εποχής του, με πρώτο τον Βασίλη Τσιάρτα, ήταν δεκάρια που έπαιζαν σαν να τους χρωστούν. Έμοιαζαν να απαιτούν, με το ταλέντο τους, να τρέχουν οι άλλοι για εκείνους. Αυτοί, φυσικά, θα τους αποζημίωναν με μία σπουδαία ασίστ ή ένα καταπληκτικό σουτ. Ο Τάκης Γκώνιας πέθανε στην ηλικία των 54, μόλις ένα μήνα μετά το θάνατο του Παρασκευά Άντζα. Οι δυο τους, μάλιστα, ήταν συμπαίκτες τη σεζόν 2003-04, όταν έκανε το νταμπλ ο Παναθηναϊκός.
Οι «ερυθρόλευκοι», εξάλλου, έχασαν το πρωτάθλημα από τα θαύματα του Εμανουέλ Ολισαντέμπε. Ο Γκώνιας πέρασε καραμπινάτη κατάθλιψη, με αποτέλεσμα να οδηγήσει εαυτόν στην απόφαση να σταματήσει το ποδόσφαιρο. Ακόμα και η μίνι θητεία στη Μεσίνα δεν ήταν δυνατόν να γίνει απόδραση.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Τάκης Γκιώνιας: Γκολφ και προπονητική
Ο Τάκης Γκώνιας αποχώρησε του ποδοσφαίρου στα 34 του. Αν ο ίδιος, ωστόσο, ένιωθε πως είχε κάτι ακόμη να δώσει, είναι άγνωστο. Δεν μπήκε, εξάλλου, σε αυτήν τη λογική. Έτσι, αντικατέστησε τη μονομέρεια σε πολυμέρεια. Άφησε, λοιπόν, τα παπούτσια με τα καρφάκια στο ερμάριο και έπιασε το μπαστούνι του γκολφ. Ποδηγέτησε το γρασίδι και, βέβαια, χαιρέτισε τις 18 τρύπες. Έγινε επαγγελματίας γκολφέρ, τόσο καλός ήταν. Ωστόσο, το πάθος του για το ποδόσφαιρο έμοιαζε να υπάρχει στο γονιδιακό σπείρωμά του. Έτσι, επέστρεψε στην προπονητική.
Ο Τάκης Γκώνιας, γνήσια μπαλαδόφατσα, έγραψε ιστορία με ομάδες ιστορικές. Στον Ηρακλή και τον Πανιώνιο, εξάλλου, τον λάτρεψαν. Παιδί της Λιβαδειάς, στην Άμφισσα το λένε με περηφάνια ότι τον έβγαλαν. Το 1992, ωστόσο, ήταν ο ίδιος που αποφάσισε να πάει στον Ολυμπιακό, όταν τον ήθελε όλο το ΠΟΚ. Σε μια αυτοκριτική, αργότερα, είπε ότι έπρεπε να πάει στην ΑΕΚ.
Φεύγουν
Οι θάνατοι του Τάκη Γκώνια και του Παρασκευά Άντζα, ωστόσο, μοιάζουν με ειδοποιητήριο. Αν και με σοβαρά προβλήματα υγείας, οι συνομήλικοί τους νιώθουν το καμπανάκι να βαράει. Υπάρχουν αυτές οι πολυεπίπεδες στιγμές. Πρώτα βλέπεις την προηγούμενη φουρνιά να χάνει τους σφριγηλούς εκπροσώπους της και έπειτα έρχεται η σειρά της δικής σου. Πιο… ζωή από οτιδήποτε άλλο. Ο Τάκης Γκώνιας δεν μένει πια εδώ, όπως και, από χρόνια, το κλασικό δεκάρι, που είχε όλη την ώρα του κόσμου να δει το γήπεδο και να κάνει αυτό για το οποίο οι φίλαθλοι θα μιλούσαν όλη την εβδομάδα.
