Το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 έχει, όπως το Euro 2024, το Γαλλία-Ισπανία να προσφέρει. Από τον τελικό του Euro 1984, 2-0 η Γαλλία, και έπειτα, οι δύο ομάδες έχουν παίξει σημαντικές νοκ άουτ αναμετρήσεις. Οι Γάλλοι νίκησαν στα προημιτελικά του Euro 2000, 2-1, στους «16» πριν 20 χρόνια, στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2006, 3-1. Ήταν το παιχνίδι που σηματοδότησε την τελική πορεία του Ζινεντίν Ζιντάν. Οι Ισπανοί απάντησαν με το 2-0 στα προημιτελικά του Euro 2012. Φυσικά, με το 2-1 στον ημιτελικό του Euro 2024. Το παιχνίδι που συνδέει το παρελθόν με τον ημιτελικό της Τρίτης 14 Ιουλίου (22:00) στο Άρλινγκτον.
Τότε, το εκθαμβωτικό γκολ του Λαμίν Γιαμάλ δεν αποτέλεσε μόνο πολιορκητικό κριό για την πρόκριση στον τελικό. Ήταν η πρώτη σφραγίδα ενός εκκολαπτόμενου mega star στο ποδόσφαιρο. Όλο το πακέτο ήταν θαύμα. Παιδί μεταναστών, ανάμεσα στην Gen Z και την Gen A, με σχέση στα 17 του -ασχέτως αν αποδείχνεται μπερμπάντης. Απέναντι, κιόλας, σε παιδί μεταναστών, στο μεταίχμιο milenial και Gen Z. Τον Κιλιάν Εμπαπέ.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Παγκόσμιο Κύπελλο 2026: Η αλλαγή φουρνιάς που αργεί
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, ο Εμπαπέ βάζει τα πράγματα σε μία σειρά. Τα οκτώ γκολ του δείχνουν ότι ο αληθινός θρύλος που θα αφήσει πίσω του, είναι στην εθνική Γαλλίας. Στην ερώτηση αν θα κατακτήσει ποτέ το Champions League, απαντά με 20 γκολ σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα. Σχεδόν επτά μέσο όρο ανά διοργάνωση. Από το 1974 έως και το 1998, όλοι οι πρώτοι σκόρερ είχαν έξι γκολ. Από το 2006 έως το 2018, δύο είχαν πέντε και δύο έξι. Ο Εμπαπέ έχει 8 στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, δηλαδή σε πέντε παιχνίδια. Λιγότερα από αυτά που έβαλαν έξι οι Λάτο, Κέμπες, Ρόσι, Σκιλάτσι, Στόιτσκοφ, Σούκερ. Λιγότερα από αυτά που έβαλαν από πέντε οι Κλόζε και Μούλερ, έξι ο Κέιν και ίδια με εκείνα που έβαλε έξι ο Χάμες Ροντρίγκες.
Η αλλαγή φουρνιάς, λοιπόν, άρχισε φαινομενικά στον ημιτελικό του Euro 2024, Ωστόσο, δεν έχει τελειώσει. Το θέμα, βέβαια, είναι πόσο κακός μπελάς είναι η Ισπανία.
Αρτιότητα χωρίς θέαμα
Οι Ισπανοί δείχνουν, εδώ, στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, ξανά το χαρακτήρα τους. Είχαν ένα εύκολο πέρασμα στους «16» και δύο προκρίσεις με δύο γκολ αργά για τα ημιτελικά. Η Γαλλία, ωστόσο, κάνει το τέλειο τουρνουά. Έχει φάει δύο γκολ, σε αντιστοιχία με τα 10 που σημείωσε στον όμιλο. Έχει, ωστόσο, ένα θαυμάσιο 6-0 στα τρία νοκ άουτ που έχει παίξει. Είναι, επισήμως, η τρίτη κορυφαία επίθεση όλων των εποχών. Σε έξι παιχνίδια σε Παγκόσμιο Κύπελλο, μόνο η Βραζιλία το 1970 έχει σημειώσει περισσότερα γκολ, 19. Φυσικά, υπάρχει η Ουγγαρία των 27 γκολ σε πέντε ματς το 1954, ένα ρεκόρ που δεν θα σπάσει ποτέ. Όχι επειδή δεν υπάρχει ικανότητα, αλλά διότι συμβαίνουν διαβολεμένα πολλά παιχνίδια μέσα σε χρονιά.
Η Ισπανία παράγει αρτιότητα χωρίς θέαμα και παίζει με τρομερή αυτοπεποίθηση στα τελευταία λεπτά ενός παιχνιδιού. Ο Γιαμάλ έχει σκοράρει μόνο ένα γκολ, αλλά είναι παρουσία που κάνει τρωτή μια άμυνα. Οι υπόλοιποι δρουν ευκολότερα επειδή απλώς υπάρχει. Ο Εμπαπέ είναι ο πυρήνας μιας πεντάδας του διαβόλου. Ολίσε, Ντεμπελέ, Μπαρκολά και Ντουέ δεν μπορούν να παίξουν όλοι μαζί, αλλά οι τρεις από τους τέσσερις αρκούν.
Ρίσκο
Ουδείς ξέρει, λοιπόν, αν ο Ντιντιέ Ντεσάμπ θα ρισκάρει με την παρουσία τεσσάρων σε αυτόν τον ημιτελικό. Αυτό που ξέρει, ωστόσο, είναι ότι ο Εμπαπέ θέλει εκδίκηση τόσο για τον ημιτελικό του Euro 2024 όσο και για τη διετία στη Ρεάλ Μαδρίτης, που ο Γιαμάλ τον κοπανάει, με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα, κανονικά και με το νόμο. Κι ενώ ιστορικά ένας ημιτελικός Παγκόσμιου Κυπέλλου παραμένει το δεύτερο σημαντικότερο ματς στην Ιστορία του ποδοσφαίρου, η τρέχουσα συγκυρία και η διακύβευση προσφέρουν ακόμα περισσότερο κίνητρο. Αν, δηλαδή, είναι εφικτό κάτι τέτοιο.
