Ο τελικός του Champions League είχε γρήγορο γκολ απλώς για να υπάρχει σκορ. Το 1-0 υπέρ της Άρσεναλ, δηλαδή, δεν διαφοροποίησε κάτι σε σχέση με ενδεχόμενο 0-0. Οι Λονδρέζοι είχαν προβάδισμα, ωστόσο αυτό ήταν το πλάνο ανεξαρτήτως σκορ. Να μην αφήσει η Άρσεναλ, δηλαδή, οποιονδήποτε αθλητή της Παρί Σεν Ζερμέν να βγει στην πλάτη της άμυνας. Εξάλλου, οι Γάλλοι αντιμετώπισαν για πρώτη φορά τέτοια ομάδα την τελευταία διετία. Οι Λονδρέζοι, εξάλλου, δεν είναι φοβικοί όταν δεν έχουν την μπάλα στα πόδια. Είκοσι χρόνια πριν, άλλωστε, ο Αρσέν Βενγκέρ είχε κάνει μεγάλη υποχώρηση στο Champions League. Η Άρσεναλ, τότε, δεν είχε φάει γκολ σε 10 σερί ματς. Έγινε, ωστόσο, στον τελικό με την Μπαρτσελόνα. Με τη μίνι ατυχία της αποβολής του Γενς Λέμαν, η οποία άφησε τους Άγγλους με αριθμητικό μειονέκτημα νωρίς. Ήταν τυχεροί, αφού σε εκείνη τη φάση το γκολ δεν μέτρησε, όμως προϊόντος του χρόνου τους κόστισε.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Champions League: Η δουλειά του Αρτέτα
Σε εκείνον τον τελικό του Champions League, ο Τιερί Ανρί είχε αστοχήσει σε σημαδιακό τετ α τετ. Παραμένει μία από τις σπουδαίες ευκαιρίες στην Ιστορία του θεσμού. Ο Τιτί έχει, ως σχολιαστής πια, εκφράσει τις αντιρρήσεις του για την αισθητική του παιχνιδιού της Άρσεναλ του Μικέλ Αρτέτα τώρα. Θεωρεί ότι η παθητικότητα έχει κοστίσει στην Άρσεναλ. Τακτικά, ωστόσο, στον τελικό η Παρί έβγαλε ακριβώς μία φορά αθλητή της στην πλάτη της άμυνας. Ωστόσο, ο Φαμπιάν Ρουίθ ήταν πολύ διαγώνια στην εστία του Νταβίντ Ράγια και το σουτ δεν ήταν από θέση expected goal. Η τριβή των Λονδρέζων στο πρώτο ημίχρονο ήταν ελάχιστη. Αλλά η Παρί δεν έχει μόνο ταχυδυναμική, αλλά και ατομική ποιότητα. Αφού δεν μπορούσε να βγάλει ποδοσφαιριστές στην πλάτη της άμυνας, θα κουβαλούσαν την μπάλα σε αυτήν.
Απλώς κλάση
Έτσι, εξάλλου, ήρθε το 1-1 σε αυτόν τον 71ο τελικό του Champions League, 70 χρόνια από εκείνο το Ρεάλ-Ρεμς 4-3 στο Παρίσι. Αρκούσε να βάλει, ο δαιμόνιος Κβίτσα Κβαρατσκέλια, για μία φορά τον Κριστιάν Μοσκέρα στην πλάτη του και να τον αφήσει να τον χτυπήσει. Ήταν η μία στιγμή, δηλαδή, που παρεισέφρησε το ανθρώπινο αντανακλαστικό. Ο φόβος της αδρεναλίνης. Ο Ουσμάν Ντεμπελέ σκόραρε, λοιπόν, με το πέναλτι που κέρδισε ο Γεωργιανός. Ήταν απλώς κλάση, αλλά η Άρσεναλ έδειξε την πειθαρχία που, παρά τα υπαρξιακά, την έφερε στην κορυφή της Premier League ύστερα από 22 χρόνια.
Η Παρί μπορεί, λοιπόν, να ήλπισε ότι οι Λονδρέζοι θα έμπαιναν σε απόγνωση, αλλά η Άρσεναλ δεν σάλεψε. Έκανε, εξάλλου, ό,τι θα έκανε αν το σκορ στο πρώτο ημίχρονο ήταν 0-0. Η ομάδα του Λουίς Ενρίκε αναθάρρησε και πλησίασε, πάντως, στο 2-1, πάλι από ανθρώπινο λάθος. Ο Κβαρατσκέλια, όμως, δεν κατάφερε να σκοράρει και οι στιγμές του στον τελικό ήταν μετρημένες. Βγήκε αλλαγή.
Δεν άλλαξε
Ο Αρτέτα είχε ήδη βάλει καθαρό φορ, τον Μάρτιν Γκιόκερες, έβγαλε τον Μοσκέρα και έβαλε τον Γιουριέν Τίμπερ, έκανε τέσσερις αλλαγές στο 90λεπτο. Ο Λουίς Ενρίκε έχασε τον Ουσμάν Ντεμπελέ με τραυματισμό και ο Σίντνεϊ Μπαρκολά είχε μια καλή ευκαιρία, πάλι από θέση non expected goal, στις καθυστερήσεις. Ήταν πείσμα το ένα, πείσμα και το άλλο, έτσι το μοτίβο δεν άλλαξε. Ούτε στην παράταση. Οι ευκαιρίες ήταν υποψίες, όχι μόνο επειδή όντως είχαν αυτό το συστατικό, αλλά διότι το παιχνίδι έδειχνε ότι δεν άλλαζε. τα πέναλτι κατέστησαν σωστή την τακτική της Άρσεναλ. Η Παρί είχε ένα ελαφρύ μειονέκτημα, με τον Ντεμπελέ εκτός. Στα πέναλτι, η ήρα από το στάρι δεν διαχωρίστηκε. Ο Εμπερέτσι Έζε έκανε μια κάκιστη εκτέλεση από την αρχή ως το τέλος, αλλά ο Ράγια ρέφαρε για την Άρσεναλ, πιάνοντας το σουτ του Νούνο Μέντες. Ο Ράγια έπεσε δύο φορές από τα δεξιά του, αλλά έριξε άδεια για να πιάσει γεμάτα, την πρώτη φορά που έπεσε προς τα αριστερά. Ο Ματβέι Σαφόνοφ, από την πλευρά του, δεν πλησίασε καν να αποκρούσε κάποιο. Ωστόσο, ο Γκαμπριέλ Μαγκαλιάες σούταρε εκτός το πέμπτο.
Χαρακτήρας
Η Παρί Σεν Ζερμέν κατέκτησε, λοιπόν, το δεύτερο διαδοχικό τρόπαιο Champions League. Δεν ήταν παρέλαση αυτός ο τελικός, όπως ο περυσινός με την Ίντερ. Περνάει στην Ιστορία, ωστόσο, επειδή μπόρεσε να επικρατήσει με διαφορετικούς τρόπους. Την τελευταία διετία απέκλεισε δύο φορές τη Λίβερπουλ, δύο γαλλικές ομάδες, την Μπρεστ και τη Μονακό. Πέρασε μία φορά την Άρσεναλ, την οποία νίκησε και φέτος στον τελικό. Πέρασε την Μπάγερν Μονάχου και την Άστον Βίλα. Η διετία είναι οπωσδήποτε δική της. Η δυναστεία της είναι σκληρή, αφού έδειξε χαρακτήρα και ψυχραιμία σε αυτόν τον τελικό, ώστε να επικρατήσει.
