Το στοίχημα είναι παιχνίδι, τζόγος, και στο παιχνίδι μια νικάς και μια χάνεις. Το στοίχημα ήταν παιχνίδι όπως το ποδόσφαιρο. Το ποδόσφαιρο, μπίζνα εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, δεν έχει πια δικαίωμα να είναι παιχνίδι. Για να γίνει, ωστόσο, μπίζνα, έπρεπε οραματιστές, επιτήδειοι ή και τα δύο να «δουν» πέρα από το πλάνο, ακόμα και πίσω από το φόντο, και να φανταστούν την παγκόσμια επιρροή που ασκούσε.
Το στοίχημα, μια ανταγωνιστική αλληλουχία που δυνητικά υπάρχει από τις αρχές του χρόνου, είναι ακόμη παιχνίδι. Ακριβώς όπως το ποδόσφαιρο, ισχύει για κάποιους. Άλλοι, το βλέπουν ως επένδυση. Έναν τρόπο να βγάζουν κέρδη και, σε συνέχεια, ενδεχομένως ένα μηνιάτικο. Αυτό, βέβαια, στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, μοιάζει με ευσεβή πόθο. Εν πάση περιπτώσει, όμως, στα όνειρα δεν μπαίνει απαγόρευση.
Στοίχημα: Για λεφτά θες… λεφτά
Φυσικά, δεν μπορεί οποιοσδήποτε να βγάζει μηνιάτικο από το στοίχημα. Είναι το προφανές, καθώς διαφορετικά θα το έκαναν όλοι μέσα από το ποντάρισμα. Για να μπορεί κάποιος να πετύχει το στόχο του θέλει λεφτά, τα οποία, κιόλας, θα είναι αρκετά προκειμένου να μπορέσει να αντέξει τις κακοτοπιές. Οπότε, ζητάει ένα κεφάλαιο το οποίο θα μπορεί να δαπανά σε βάθος χρόνου, μια και στην πραγματικότητα πρόκειται για τη διαχείριση μιας επιχείρησης.
Έτσι, ένα γενναίο κεφάλαιο φέρνει σύνεση και διαχείριση. Τον παίκτη, δε, αναγκαστικά διαπνέει συστολή, αφού λόγω του στόχου δεν μπορεί να «πετάει» χρήματα σε σημεία-προσευχές.
Επιπλέον, τα «προστατευμένα» χρήματα φέρνουν αναγκαστικά ένα πλαίσιο εξειδίκευσης. Έτσι, για τον παίκτη που θέλει να βγάλει το μηνιάτικο δεν θα είναι εφικτή η ακραιφνής ενασχόληση.
Χωρίς αντανακλαστικά
Ο παίκτης που θέλει να βγάζει χρήμα, λοιπόν, δεν μπορεί να αφήνει το πάθος να παρεισφρέει στην απόδοσή του στο στοίχημα. Ακόμα και τα αντανακλαστικά και η μνήμη, στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό, είναι αναγκαίο να ασκούν μικρό ρόλο στην ψυχοσύνθεσή του. Η διαχείριση της κατάστασής του είναι παρόμοια με εκείνη της δουλειάς του.. Η χαρά είναι προσωρινή και μεγαλύτερο ρόλο παίζει η ανακούφιση. Ο στόχος αφαιρεί απευθείας τη χαρά του αρχέγονου και βάζει στο κόλπο τη δεξιότητα και το άγχος για το αποτέλεσμα.