Ο Ολυμπιακός στη Βαλένθια έμοιαζε να βιώνει μια από τις μεγάλες ξεφτίλες της σύγχρονης ιστορίας του. Στα τελευταία 55’’ της δεύτερης περιόδου, με το σκορ στο 52-34, έφαγε σερί επτά πόντους. Πήγε στο ημίχρονο στο -25. Στις αρχές της τρίτης περιόδου, η διαφορά είχε φτάσει στους 28, 62-34. Η αίσθηση που υπήρχε ήταν ότι η διαφορά μάλλον θα ανέβαινε, παρά θα κατέβαινε.
Ξαφνικά, με κάποιον τρόπο, χωρίς να υπάρχει μπάσκετ ποιότητας στην εξίσωση, ο Ολυμπιακός ροκάνισε τη διαφορά. Η Βαλένθια έδειχνε να κρατά πεισματικά την απόσταση πάνω από το συν 10. Οι «ερυθρόλευκοι» συνέχιζαν να μην παίζουν τρελό μπάσκετ. Αυτό που συνέβη, όμως, είναι ότι το επερχόμενο μακελειό προσέβαλε την αξιοπρέπειά του. Ο Ολυμπιακός δεν έπαιξε για να γυρίσει το παιχνίδι. Ανένηψε διότι διαπίστωσε ότι γινόταν βορά για τις ορέξεις των Ισπανών. Οι «ερυθρόλευκοι», φτάνοντας στα ύστατα δώματα του εγωισμού τους, με τον εγωισμό τους για κινητήριο, πήραν την ανιούσα.
Ολυμπιακός: Μόνο θέληση
Ο Ολυμπιακός, λοιπόν, μετέτρεψε μία από τις επερχόμενες μεγαλύτερες συντριβές στην Ιστορία του στη μεγαλειωδέστερη ανατροπή. Ήταν στα σκοινιά, όμως σε 24 λεπτά παιχνιδιού έφαγε 35 πόντους και έβαλε 68. Έκανε +33 αυτό το διάστημα, χωρίς καν να ανέβει ο Σάσα Βεζένκοφ, που πήγε σβηστός. Ο Ζαν Μοντέρο και ο Εβάν Φουρνιέ, που έπαιξε 25 σερί λεπτά, δεν μπορούσαν να το αφήσουν έτσι.
Ο πρώτος, μετά την αποθέωση, κατάλαβε ότι έπρεπε να απαντήσει σε μια ερώτηση που θα είχε καταφατική απάντηση. Αν, δηλαδή, η Βαλένθια έφερε καλύτερο πόιντ γκαρντ, με τον Τι Τζέι Σορτς. Ο δεύτερος, από την άλλη, κοίταξε πολύ βαθύτερα. Ένιωσε, εξάλλου το είπε, ντροπιασμένος και αποφάσισε να αναλάβει, όχι για να σώσει απλώς τη δική του αξιοπρέπεια αλλά και, για να βγάλει το σύλλογο από το βούρκο.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Ο Τομζάνοβιτς
Έτσι, ο Ολυμπιακός δικαίωσε ένα κλισέ που κρατά 31 χρόνια τώρα. Όταν, δηλαδή, ο Ρούντι Τομζάνοβιτς των Χιούστον Ρόκετς δήλωσε, «ποτέ μην υποτιμάτε την καρδιά του πρωταθλητή». Οι «ερυθρόλευκοι» στη Βαλένθια έπαιξαν σαν πρωταθλητές, όχι για να νικήσουν αλλά, για να επιβιώσουν. Μια χούφτα άνθρωποι ένιωσαν σχεδόν τη ζωή τους επαπειλούμενοι, στο βαθμό που δεν τους πείραζε πια η ήττα. Ήθελαν να αποφύγουν το υπαρξιακό, που θα τους κλόνιζε συθέμελα. Με αυτήν την αντίδραση, λοιπόν, δημιούργησαν ένα σταθμό για το σύλλογο. Πέτυχαν, δε, κάτι αξεπέραστο στην Ιστορία της Euroleague.
Ο Αδέκαρος Κριτής
