Το στοίχημα στην Ελλάδα είναι, πλέον, πολυπλόκαμο. Ωστόσο, έχει μόνο ένα σύμβολο. Το κουπόνι ΟΠΑΠ είναι εκείνο που η μνήμη επαναφέρει ανεπιφύλακτα. Είναι εκείνο που κάνει, πια, το ποντάρισμα vintage. Μια πρέζα σύγχρονου, ακόμα μία ρετρό και μια επίσκεψη στο πρακτορείο. Ο ΟΠΑΠ, εξάλλου, πλέον τελεί υπό αιγίδα, κάτι που αναπόφευκτα φέρνει η εποχή. Παρ’ όλα αυτά, το κουπόνι, πολυσέλιδο τις περιοσσότερες φορές, έχει το άρωμα του παλαιού. Είναι, εξάλλου, έκδοση, με το ιλουστρασιόν χαρτί και τη μικρή γραμματοσειρά. Ουδείς ποτέ είπε ότι είναι εύκολο για κάποιον με πρεσβυωπία να διαβάσει μία απόδοση.
Η επίσκεψη στο πρακτορείο ΟΠΑΠ για το στοίχημα, για οποιοδήποτε είδος πονταρίσματος, δεν είναι μια ωδή στον τζόγο. Περισσότερο αφορά στην επικοινωνία. Έστω κι αυτήν, την πενιχρή. Να μιλάς με τον πράκτορα, να του δίνεις το δελτίο και να το περνά από τη μηχανή. Δεν μοιάζει πολύ παλιό αυτό, βέβαια, αλλά σε σχέση με τις τωρινές προσλαμβάνουσες οπωσδήποτε είναι.
Στοίχημα: Το διάβασμα και οι εφημερίδες
Για το στοίχημα, το κουπόνι ΟΠΑΠ συμβολίζει μια αρχέγονη πρακτική για το ποντάρισμα. Το πρακτορείο με τις εφημερίδες και τις τηλεοράσεις δεν είναι πολύ παλιό, την πρακτική εξάσκησαν περί τις αρχές του 21ου αιώνα. Παρ’ όλα αυτά, μοιάζει οπωσδήποτε κάτι εκτός εποχής. Κινούμενο, δηλαδή, σε άλλη ταχύτητα και άλλους ρυθμούς. Είναι τρόπον τινά μια βόλτα, για κάτι που αποτελεί χόμπι. Στην κοσμόπολη, εξάλλου, πρέπει να βρεις το χρόνο για να πας στο πρακτορείο, την ώρα που «τρέχει» η δουλειά σου. Ή οι δουλειές σου. Γι’ αυτό, κιόλας, λαμβάνεις την αίσθηση του ελεύθερου χρόνου.
Πλέον, ο κρατικός τζόγος έχει τη δική του online εταιρεία για το στοίχημα. Παρ’ όλα αυτά, η επίσκεψη στο πρακτορείο αφορά στον άνθρωπο περισσότερο από ό,τι στην ίδια την πράξη ή τη βλέψη για τα κέρδη.
Οι επιλογές
Η εξέλιξη στο στοίχημα, βεβαίως, συνιστά οβιδιακή μεταμόρφωση. Ο παίκτης θέλει οπωσδήποτε τα προνόμιά του. Τις υψηλότερες δυνατές αποδόσεις, τη μεγαλύτερη γκανιότα, το cash out και τα συμπαρομαρτούντα. Ακόμα, όλες τις διαθέσιμες επιλογές. Παρ’ όλα αυτά, το στοίχημα είναι μια πρακτική που κρατά ανά τους αιώνες και δεν αφορά μόνο στα κέρδη. Έχει, ακόμα περισσότερο, να κάνει με το φιλικό ανταγωνισμό. Παρ’ όλο που κάποιες φορές είναι ηθικά ανυπόφορο, θυμίζει την εποχή των μειρακίων. Παραγνωρίζοντας τις δυνάμεις τους, οι πιτσιρικάδες έβαζαν στοίχημα και έδιναν τα πάντα για να κερδίσουν. Όπως και να έχει, όμως, πετύχαιναν να συσχετίζονται, έστω και μέσα από μια σχετικά βάρβαρη επικοινωνία.
Τάλε κουάλε είναι και η ανά τακτά διαστήματα επίσκεψη στο πρακτορείο. Μοιάζει, εξάλλου, με επιστροφή στις ρίζες. Η νοσταλγία δεν είναι ανάγκη να καταδιώκει, αλλά δεν βλάπτει μια στο τόσο, στους σύγχρονους καιρούς.