Για τους over 60, οι μεταγραφές Ελλήνων στο εξωτερικό ήταν φαντασία -επιστημονική μάλιστα. Οι σκληροί μεταγραφικοι κανόνες, με τους δύο ξένους ανά ομάδα, δεν επέτρεπαν τα όνειρα. Η πρόσβαση ήταν ελάχιστη. Μετά, όμως, έγινε το παγκόσμιο χωριό. Το ποδόσφαιρο άγγιξε πρώτο στη δυνητική καπιταλιστική πραγματικότητα. Τα δισεκατομμύρια που πλέον είναι το δεδομένο και το ζητούμενο της διακύβευσης, δεν έχουν σύνορα. Δεν είναι η πρώτη φορά, αλλά η δυσκολία των Ελλήνων ποδοσφαιριστών να φύγουν, κάνει κάθε μεταγραφή ξεχωριστή. Ειδικά της συγκεκριμένης φουρνιάς ταλέντων.
Πλέον, δεν είναι καν όλοι φτασμένοι. Η Χαλ απέκτησε τον Κωνσταντή Τζολάκη, ο οποίος, βέβαια, έχει περγαμηνές. Κατέκτησε, εξάλλου, το Conference League με τον Ολυμπιακό. Ο Χρήστος Τζόλης έκανε… παπάδες με την Μπριζ την τελευταία διετία. Δεν ισχύει, ωστόσο, το ίδιο με τον Μπάμπη Κωστούλα, τον Κωνσταντίνο Καρέτσα, ακόμα και τους Γιάννη Κωνσταντέλια και Χρήστο Μουζακίτη, που μπορούν να φύγουν.
Μεταγραφές: Μετράει το ταλέντο
Οι μεταγραφές των νεαρών Ελλήνων ποδοσφαιριστών, λοιπόν, πέφτουν… βροχηδόν. Φυσικά, πλην Καρέτσα και Κωστούλα ουδείς εξ αυτών είναι όντως νεαρός. Πάντως, έχουν όλη την καριέρα τους μπροστά τους και δεν έχουν φτάσει σε αυτό που λένε πικ. Το ταλέντο και η δουλειά μετράει σε αυτήν την περίπτωση. Δείχνει η ζωή αφ’ εαυτής να έκανε σύντομο κύκλο και να επιβραβεύει εκείνους που έμειναν συγκεντρωμένοι στο στόχο τους. Η Χαλ, ομάδα της Premier League, χωρίς σπουδαία ιστορία βέβαια αλλά πάντως με έτος ίδρυσης το 1904, έκανε την πιο ακριβή μεταγραφή στην Ιστορία της με τον Τζολάκη. Ο Ολυμπιακός έλαβε, εξάλλου, 20.000.000 ευρώ. Αυτό είναι κάτι που μετράει. Επίσης, η πεποίθηση ότι ο Κωνσταντέλιας μπορεί να πάει σχεδόν όπου θέλει και πως ο Μουζακίτης επίσης θα βγει σύντομα εκτός συνόρων, τους βάζει στην κατηγορία.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Ο στόχος μετά το σκοπό
Έτσι, αφού έχουν κάνει τις μεταγραφές που πρέπει, οι διεθνείς ποδοσφαιριστές πρέπει να εστιάσουν στο πώς θα φτάσουν σε μια μεγάλη διοργάνωση με την εθνική Ελλάδος όλοι μαζί. Αυτός είναι ο στόχος, εξάλλου, που φτάνει μετά το σκοπό. Οι περιπτώσεις που ποδοσφαιριστές έκαναν καριέρα επειδή διακρίθηκαν με τις εθνικές τους, δεν είναι λίγες. Εδώ, ωστόσο, μοιάζει να ισχύει το αντίθετο. Το κίνητρο, λοιπόν, είναι μόνο η Εθνική. Κι αυτό θα κάνει την πορεία τους προς το διεθνές παλκοσένικο ξεχωριστή. Όταν, βέβαια, αυτή γίνει.
