Η Αργεντινή δεν έπαιξε χειρότερα από τα υπόλοιπα παιχνίδια της στον τελικό για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026. Δεν μπορούσε να φανεί το ίδιο, διότι δεν είχε την μπάλα. Έμοιαζαν, οι Ισπανοί, να τους την παίρνουν κάθε φορά ταχύτατα. Ακόμα πιο ενδιαφέρον από τις μηδέν τελικές προσπάθειες, είναι αν και πότε η Αργεντινή έκανε τρεις σερί πάσες χωρίς ισπανική παρέμβαση. Έτσι, έμοιαζε και πιθανώς ήταν η χειρότερη φιναλίστ στην Ιστορία. Είναι εκπληκτικό ότι μόνο τέσσερις τελικοί έχουν λήξει 1-0. Οι δύο (2010, 2014) στην παράταση, οι άλλοι δύο (1990, 2026), στην κανονική διάρκεια. Τους τρεις εξ αυτών έχασε η Αργεντινή. Τόσο η ομάδα του 1990 όσο και αυτή στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, είναι μάλλον οι δύο χειρότερες φιναλίστ στην Ιστορία. Επιπλέον, η διαφορά της Ισπανίας από την αλμπισελέστε είναι μάλλον η μακράν μεγαλύτερη φιναλίστ στην Ιστορία. Η αμέσως προηγούμενη, εκείνη της Δυτικής Γερμανίας με την Αργεντινή το 1990.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Παγκόσμιο Κύπελλο 2026: Δεν τους έπαιξαν
Ο τελικός στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 ήταν άνισος επειδή οι Ισπανοί δεν… έπαιξαν τους Αργεντινούς. Αυτό, μάλιστα, δεν συνέβη επειδή κατοίκησαν στη ζώνη του λυκόφωτος. Τουναντίον, ήταν ένα μάλλον άβερεϊτζ ματς για το συγκρότημα του Λουίς ντε λα Φουέντε, που έχει κάνει παροιμιώδη προπονητική καριέρα μετά τα 60. Οι Ισπανοί δεν χάριζαν μπάλες, ούτε κατά λάθος. Ο Ουνάι Σιμόν, ο πιο ρίσκι τερματοφύλακας στη διοργάνωση, έφαγε ένα γκολ.
Μια φορά, σε ένα βίντεο, ο Κάιλ Γουόκερ τόνισε πως ο Πεπ Γκουαρδιόλα απαγόρευε στους παίκτες του, στη Μάντσεστερ Σίτι, να κοντρολάρουν την μπάλα με πλάτη. Για να την παίξουν, έπρεπε να την φέρουν μπροστά τους. Η Αργεντινή ματαιοπονούσε ψάχνοντας ένα λάθος με την πλάτη, για την κόντρα. Δεν έγινε ποτέ. Εκεί που η κατοχή έμοιαζε επίφοβη, ένα σπάσιμο προς τα πίσω δημιουργούσε προοπτικές. Οι Ισπανοί, με την ασύλληπτη ποδοσφαιρική παιδεία, τους έκαναν να αγκομαχούν.
Βίσκα Μπάρτσα
Η Ισπανία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 χωρίς ποδοσφαιριστή της Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Μαρκ Κουκουρέγια θα παίξει εκεί. Το έκανε δείχνοντας ξανά ότι στη χρυσή εποχή της η Μπαρτσελόνα είναι το σημείο αναφοράς. Εξάλλου, στον τελικό αντιμετώπισαν τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή στην Ιστορία του κλαμπ. Αποδεδειγμένα, όταν είναι καλά η εθνική ομάδα, είναι καλά η Μπαρτσελόνα.
