Από την έναρξη της Premier League, το 1992, η Τσέλσι έχει απολύσει 18 προπονητές. Τελευταίος ήταν, τον περασμένο Απρίλιο, ο Λίαμ Ροσενιόρ. Αυτό αντικατοπτρίζει τέλεια η ατάκα του Λάκη Λαζόπουλου κάποτε. «Εκσυγχρονισμός είναι η υστερία του μετρίου να γράψει Ιστορία». Ο Έλληνας κωμικός, βέβαια, το είχε πει για τον Κώστα Σημίτη. Παρ’ όλα αυτά, ταιριάζει γάντι με τους Λονδρέζους. Η Τσέλσι, εξάλλου, δεν έχει βρει σταθερότητα με τις κατακτήσεις πέντε πρωταθλημάτων, δύο Champions League και Europa League, ενός Κυπέλλου Κυπελλούχω και Conference, επτά Κυπέλλων Αγγλίας, δύο ευρωπαϊκών Super Cup και Παγκόσμιων Κυπέλλων Συλλόγων. Θα περίμενε κάποιος ότι με τους 29 κεκτημένους από το 1997 τίτλους, θα είχε μεγαλύτερη σταθερότητα.
Ωστόσο, δεν έχει διώξει απλώς 18 προπονητές τα τελευταία 33 χρόνια -από τον Φεβρουάριο του 1993 δηλαδή. Έχει δώσει και 186 εκατομμύρια ευρώ σε αποζημιώσερις. Αυτό την κάνει… πρόσφορο έδαφος για προπονητές. Μόνο στον Αντόνιο Κόντε έδωσε σχεδόν 31 εκατομμύρια ευρώ.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Τσέλσι: Ψάχνει θεμέλια
Η Τσέλσι, λοιπόν, είναι περίεργο που δεν έχει φτάσει στο κομμάτι της ευρωπαϊκής υπερδύναμης. Η Μάντσεστερ Σίτι, φερ’ ειπείν, έχει κατακτήσει ένα Champions League, αλλά δίνει την αίσθηση του μεγαλύτερου ειδικού βάρους. Που σημαίνει πως κάνουν κάτι πολύ λάθος στο Λονδίνο. Μπορεί κάποιος να το παρατηρήσει, αυτό, στη σταθερότητα στην άκρη του πάγκου. Ο Πεπ Γκουαρδιόλα, εξάλλου, είναι 10 χρόνια στο τιμόνι των «πολιτών». Αυτό θέλουν να αλλάξουν με την πρόσληψη του Τσάμπι Αλόνσο. Η εγνωσμένη μεγαλομανία του Ρομάν Αμπράμοβιτς, αλλά και η ξεκάθαρη αμερικανική λογική της διοίκησης έχουν φέρει εμπόδιο στη δημιουργία θεμελίων στην Τσέλσι. Ο Ισπανός υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο και, για μία φορά έστω, οι «»μπλε» επιδιώκουν να το εξαντλήσει.
ΤΝΤ
Μοιάζει, βέβαια, με ΤΝΤ ο Τσάμπι στην Τσέλσι. Είναι σίγουρο ότι θα βάλει τους δικούς του κανόνες αγωνιστικά, το έκανε προς πείσμα όλων όσοι θεωρούσαν ότι έπρεπε να υπακούει στα κελεύσματα της Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Τσάμπι θα ταίριαζε πολύ περισσότερο στη Λίβερπουλ, φυσικά όλοι θα ήταν πιο ήσυχοι ότι θα τελείωνε τη θητεία του. Σε μια ομάδα που διώχνει προπονητές σχεδόν για πλάκα, υπάρχει ρίσκο. Και για τον ίδιο, βέβαια, αφού η θητεία στη Ρεάλ, μετά τα επιτεύγματα με την Μπάγερ Λεβερκούζεν, έμοιαζε με οπισθοδρόμηση. Μπορεί αυτή η αντίθεση να αρκεί προκειμένου να ευοδώσει η συνεργασία. Έχουν υπάρξει και πιο τρελά στο ποδόσφαιρο.
