Ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Βαγγέλης Μαρινάκης, πήγε στου Ρέντη. Μίλησε τόσο στους αθλητές όσο και στους προπονητές της ομάδας. Λίγη ώρα αργότερα, είχαν βγει στη δημοσιότητα όσα είχε πει, χαρτί και καλαμάρι. Αυτό είναι, ωστόσο, που δημιουργεί στον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ προβληματισμό. Θα μπορούσε, βέβαια, κάποιος να το χαρακτηρίσει σημείο των καιρών. Ωστόσο, ανέκαθεν συνέβαινε. Ο Βάσκος δεν το καταλαβαίνει, εξάλλου, υπό την έννοια της νοοτροπίας. Πώς μπορούν οι άνθρωποι ενός συνόλου να διανέμουν κάτι που συμβαίνει εντός αυτού. Δηλαδή, από τη στιγμή που δεν υπήρχε δημοσιογράφος στου Ρέντη για να το καλύψει, πώς είναι δυνατόν να το βλέπει, έπειτα, γραμμένο.
Στα επικοινωνιακά καθήκοντά του, ο Μεντιλίμπαρ είναι συμβατικός. Δεν ρητορεύει, δεν αγορεύει, δεν απαγγέλλει. Απαντά, βέβαια, τις ερωτήσεις με το δέοντα σεβασμό σε αυτόν που τις κάνει. Θα αναλύσει, θα ρωτήσει, θα κρίνει το σωστό που θα πρέπει να πει.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Ολυμπιακός: Η προστασία
Ο Ολυμπιακός, όλο το κλαμπ, μπορεί να απολαμβάνει την προστασία που του παρέχει η προσωπικότητα του Βάσκου. Ρέκτης μάλλον της αριστοτελικής μετριότητας, ο Μεντιλίμπαρ δεν μοιάζει ανεξέλεγκτος. Δεν προβαίνει σε τεχνητά σοκ και φυσικά δεν δίνει ποδοσφαιριστές. Η κριτική του για την ποιότητα ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, όσον αφορά στα εξωαγωνιστικά, είναι ελάχιστη. Δεν κουνάει, γενικώς, το δάχτυλο σε κάποιον. Η μία φορά που το έκανε, δηλαδή μετά το παιχνίδι με την ΑΕΚ στην «Αγια-Σοφιά», ήταν η εξαίρεση στον κανόνα. Όταν τα πράγματα πάνε στραβά, χρησιμοποιεί πρώτο πληθυντικό, ανά περιπτώσεις πρώτο ενικό. Η ζωή, και μέσα σε αυτήν το ποδόσφαιρο, είναι απλή.
Ως εκ τούτου θυμώνει μάλλον με τη λεπτομέρεια στη διαρροή. Προτιμά, φυσικά, τα εν οίκω του Ολυμπιακού να παραμένουν εν οίκω. Αλλά αν είναι να βγει κάτι παραέξω, καλό θα ήταν να υπάρχει σε γενικό περίγραμμα.
Το μέλλον
Αυτό που πρέπει να κάνει ο Ολυμπιακός, στη μέση του κύκλου του Μεντιλίμπαρ, είναι να του ανταποδώσει το σεβασμό. Ουδείς γνωρίζει, εξάλλου, πότε μια κατάσταση μπορεί να στραβώσει. Είναι απάτη, στατιστικά, ότι η θέση του προπονητή είναι ασφαλής. Η ΠΑΕ, όμως, πρέπει να μη διώξει νύχτα αυτόν τον άνθρωπο που μπόρεσε να μεταλαμπαδεύσει στο κλαμπ τη νοοτροπία ζωής του χωρίς να παρασυρθεί από έπαρση. Η εποχή του Μεντιλίμπαρ δεν θα περάσει στην Ιστορία για το εξέχον ποδόσφαιρο, αλλά για τη γαλήνη που εμπνέει. Για μία φορά, ο προπονητής πρέπει να φύγει μετά βαΐων και κλάδων. Είναι πιο σημαντικό από το να έρθει κραδαίνοντας βάγια και κλαδιά.
Ο Αδέκαρος Κριτής
