Η κανονική διάρκεια της Euroleague πλησιάζει στο τέλος της, όχι όμως και η αισχροκέρδεια. Τα πρώτα εισιτήρια για το Final 4 της Αθήνας εξαντλήθηκαν σε 5 λεπτά. Ωστόσο, με ένα μαγικό τρόπο, κάποια εξ αυτών έφτασαν σε ιστοσελίδες μεταπώλησης. Βλέπει, λοιπόν, κάποιος που ψάχνει τιμές όπως 13.000 ευρώ. Δηλαδή, για να δεις τέσσερα παιχνίδια μπάσκετ, εκ των οποίων το ένα αδιάφορο, πρέπει να κόψεις ταξίδια για την επόμενη διετία, στην καλύτερη περίπτωση. Ήδη, τα 399 ευρώ για το φθηνότερο εισιτήριο είναι υπερβολικά. Το ακριβότερο, εξάλλου, νόμιμα, ξεπερνά τα 700 ευρώ. Σε ποιους νομίζει η Euroleague ότι θα καταλήξουν αυτά τα εισιτήρια; Και τι θα γίνει αν Παναθηναϊκός AKTOR και Ολυμπιακός καταλήξουν στο Final 4;
Η λίγκα, πάντως, ενημέρωσε ότι οι επίδοξοι θεατές που αντιμετώπισαν τεχνικά προβλήματα στο πρώτο παράθυρο, θα μπορούν το απόγευμα της Τετάρτης (18:00), να κλείσουν εισιτήρια. Συγκεκριμένα, θα λάβουν mail με μη μεταφερόμενο κωδικό.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Euroleague: Τα πολλά λεφτά
Η μπίζνα της Euroleague αφορά ξεκάθαρα στα πολλά λεφτά. Οι καιροί ου μενετοί, ωστόσο το πάλαι ποτέ Κύπελλο Πρωταθλητριών είναι πια αρχαία ιστορία. Εκείνοι οι ωραίοι λίγων ομάδων όμιλοι και έπειτα τα ζευγάρια με την πρόκριση στα τρία παιχνίδια. Η Euroleague αγκαλιάζει το «πολύ» ως ιδέα, κάτι που δεν είναι ασύμβατο στο εμπόριο. Είναι, ωστόσο, αξιοπερίεργο. Μπορεί να μη συμβαίνει πάντα, αλλά μία αρχή του εμπορίου είναι ότι το λίγο πιάνει καλύτερη τιμή. Ο πρωταθλητισμός το αλλάζει αυτό. Η ιδέα των πολλών παιχνιδιών, λοιπόν, ανταμώνει με τις επενδύσεις και τα ακριβότερα εισιτήρια.
Από πότε, όμως, έγινε το μπάσκετ σπορ που απευθύνεται σε μεγαλοαστούς; Πώς προκύπτει ότι ένα Final 4 πρέπει να απομυζήσει την τελευταία ικμάδα αγάπης; Οι τιμές είναι δυσθεώρητες και τα πράγματα θα γίνουν ακόμα χειρότερα στο άμεσο μέλλον.
Χειρότερα
Όσο πλησιάζει η διοργάνωση της Αθήνας, εξάλλου, συνειδητοποιεί κάποιος πόσο μεγάλο είναι το ρίσκο. Θα μπορούσες να θεωρείς, λοιπόν, ότι με βάση τη στατιστική θα είναι και οι δύο ελληνικές ομάδες εκεί. Ωστόσο, το να κλείνεις οτιδήποτε τρεις μήνες πριν ενέχει ρίσκο. Πολλώ δε μάλλον κάτι το οποίο δεν μπορείς να ελέγξεις. Η εμπιστοσύνη σε άλλους να το κάνουν για σένα, όταν είναι επιβαλλόμενη, είναι πολύ φορτική.
Αυτό το διάστημα, λοιπόν, η Euroleague δίνει το δικαίωμα στην παραοικονομία να ανήκει. Πιθανώς υπάρχει στο νόμο κάτι που επιβάλλει απαγόρευση στις ιστοσελίδες που πουλάνε τα εισιτήρια όσο γουστάρουν. Ένα πλαφόν, το οποίο θα αφορά σε όλους. Δεν αφορά σε κροίσους, εξάλλου, το κάλεσμα των 13.000 ευρώ. Όμως, η περαιτέρω νομιμοποίησή του αναδείχνει μια σήψη, την οποία η Euroleague δεν πρέπει να επιτρέψει. Εκτός αν την θέλει.
Ο Αδέκαρος Κριτής
