Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός AKTOR τα έκαναν μαντάρα τη 15η αγωνιστική της Euroleague. Οι ήττες σε Μιλάνο και Βαρκελώνη κουβάλησαν μαζί τους υπαρξιακά. Το αποτέλεσμα είναι το ένα, όμως η ευκολία με την οποία οι δύο έχασαν έχει τη σημασία της. Η κριτική είναι εύκολη από τη στιγμή που οι «πράσινοι» είναι όγδοοι και οι «ερυθρόλευκοι» 10οι. Αν τελείωνε τώρα η Euroleague, θα έπαιζαν στην αγχωτική διαδικασία των play-in. Όμως, δεν τελειώνει. Κι όχι απλώς δεν τελειώνει αλλά θέλει τρεις αγωνιστικές για να φτάσει στα μισά της. Η πρώτη Χάποελ έχει δύο νίκες περισσότερες από τον Παναθηναϊκό AKTOR και τρεις από τον Ολυμπιακό. Η τέταρτη Φενέρμπαχτσε έχει μόνο μία νίκη από τον Ολυμπιακό. Οι δύο ομάδες θα λύσουν διαφορές σε παιχνίδι λιγότερο πριν βγει το 2026.
Όντως, είναι ήττες που συνοδεύει νωθρή εικόνα. Αλλά και το οργανόγραμμα είναι διαφορετικό.
SUPER ΔΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Euroleague: Ομοιότητες
Την περασμένη σεζόν στη Euroleague, ο Ολυμπιακός έχασε στο Βιλερμπάν και το Βελιγράδι, και από τους δύο, με κάτω τα χέρια. Ο Παναθηναϊκός στο Μιλάνο, τη Βασκονία, επίσης το Βελιγράδι από την Παρτίζαν και την Κωνσταντινούπολη, από την Εφές. Κάποιος μπορεί να βρει ομοιότητες. Επίσης, κάποιος μπορεί να βρει διαφορές. Να πει, δηλαδή, ότι έμοιαζαν πιο πειστικές από φέτος. Θα έχει δίκιο. Αλλά τα 38 παιχνίδια, δηλαδή τα τουλάχιστον 160 λεπτά επιπλέον, απαιτούν διαφορετικό προγραμματισμό.
Στην τελική, πέρυσι οι δύο ομάδες κρατιούνται, παρά τις ήττες τους, στην εξάδα της Euroleague. Φέτος, αυτές οι ήττες τις έφεραν στην οκτάδα. Το δικό τους ντεφορμάρισμα δεν προκύπτει την ίδια στιγμή με εκείνο των υπόλοιπων σφετεριστών του τίτλου. Η καλή εικόνα τους είναι προς αναζήτηση. Όμως υπάρχει, κάτι που σημαίνει πως είναι εφικτή.
Επιβίωση
Η φετινή Euroleague μοιάζει περισσότερο με κατάσταση επιβίωσης. Η Χάποελ, ολόφρεσκη, δεν έχει δείξει σημάδια σημαντικού ντεφορμαρίσματος. Το ίδιο και η Βαλένθια. Ομάδες που θεωρητικά είναι σε άνοδο, παρουσιάζουν διαφορετική εικόνα από παιχνίδι σε παιχνίδι. Από την έλλειψη εμπειρίας σε ένα τέτοιο φορμάτ, οι προπονητές πρέπει να μαντέψουν πότε θα είναι αναγκαίο οι ομάδες τους να μπουν σε σειρά.
Όπως και ‘να χει, ο πανικός είναι κακός σύμβουλος. Κυρίως για τα ενδότερα του κλαμπ, αλλά όχι μόνο γι’ αυτά. Στο τέλος της επόμενης εβδομάδας η κατάσταση μπορεί να είναι πολύ διαφορετική. Κι αν κάτι πρέπει να καταστεί σαφές, είναι πως η φετινή Euroleague αφορά στο ρόλερκοστερ. Όσο κι αν ο πρότερος βίος επιτάσσει, αν και όχι αναγκαστικά, την κριτική παιχνίδι με το παιχνίδι.
Ο Αδέκαρος Κριτής
